سورەتی يونس ١٠:٢٠
وَيَقُولُونَ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٌ مِّن رَّبِّهِۦۖ فَقُلۡ إِنَّمَا ٱلۡغَيۡبُ لِلَّهِ فَٱنتَظِرُوٓاْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُنتَظِرِينَ ٢٠
(ههروهها بێ باوهڕان) دهڵێن: بۆ موعجیزهو بهڵگهیهک دانهبهزێنرایه سهری لهلایهن پهروهردگاریهوه، ئهوه لهوهڵامیاندا بڵێ: بهڕاستی موعجیزهو نهێنی و شاراوهکان تهنها بهدهست خوایه، جا ئێوه چاوهڕوانی بکهن، بێگومان منیش لهگهڵتاندا لهچاوهڕوانانم.
Û ewan (aha) dibêjin: "Heke (ji pêştirê vê Qur’anê) li ser wî (Muhemmed) beratek ji Xudayê wî bihata hinartinê wê çi bûya? (Meyê jî bi wî bawer kiribûya)" îdî (Muhemmed! Tu ji wan ra aha) bêje: "Zanîna bi ne xûyanan hey ji bona Yezdan ra ne, îdî hûn bi hêvî mêze bikin. Bi rastî ez bi xweber jî bi we ra hêvîdar im (ka em bihewin wê ça be)