سوره انبیاء
ترجمهٔ صفحه ۳۳۰
و آن زن را ياد كن كه شرمگاه خود را نگاه داشت و ما از روح خود در او دميديم و او و فرزندش را براى جهانيان عبرتى گردانيديم.
اين شريعت شماست، شريعتى يگانه. و من پروردگار شمايم، مرا بپرستيد.
و در دين خويش فرقه فرقه شدند. همه به نزد ما بازمىگردند.
هر كس كه كارى شايسته كند و ايمان آورده باشد، كوشش او را ناسپاسى نيست و ما اعمالش را مىنويسيم.
و قريهاى را كه به هلاكت رساندهايم محال است كه بازگشتى داشته باشند.
تا آنگاه كه يأجوج و مأجوج گشوده شوند و آنان را از بلنديها به شتاب سرازير گردند.
و آن وعده راستين نزديك گردد و چشمان كافران همچنان خيره ماند: واى بر ما، ما از اين حال غافل بوديم. نه، كه ستمكار مىبوديم.
شما و آن چيزهايى كه سواى اللّه مىپرستيديد هيزمهاى جهنميد. شما به جهنم خواهيد رفت.
اگر اينان خدايان مىبودند به جهنم نمىرفتند و حال آنكه همه در جهنم جاويدانند.
آنان در جهنم فرياد مىكشند و در آنجا هيچ نمىشنوند.
كسانى كه پيش از اين مقرر كردهايم كه به آنها نيكويى كنيم، از جهنم بركنارند.