سوره فاطر
ترجمهٔ صفحه ۴۳۸
هر چه از اين كتاب به تو وحى كردهايم حق است، كه كتابهاى پيش از خود را تصديق مىكند و خدا بر بندگانش آگاه و بيناست.
سپس كتاب را به كسانى از بندگانمان كه برگزيده بوديم به ميراث داديم. بعضى بر خود ستم كردند و بعضى راه ميانه را برگزيدند و بعضى به فرمان خدا در كارهاى نيك پيشى گرفتند. و اين است بخشايش بزرگ.
به بهشتهايى كه جايگاه جاودانه آنهاست داخل مىشوند. در آنجا به دستبندهاى زر و مرواريدشان مىآرايند و در آنجا جامههاشان از حرير است.
و مىگويند: سپاس خدايى را كه اندوه از ما دور كرد، زيرا پروردگار ما آمرزنده و شكرپذير است.
آن خدايى كه ما را از فضل خويش بدين سراى جاويدان درآورد، كه در آنجا نه رنجى به ما مىرسد و نه خستگى.
و كافران را آتش جهنم است، نه بميرانندشان و نه از عذابشان كاسته گردد. ناسپاسان را چنين كيفر مىدهيم.
و از درون آتش فرياد زنند: اى پروردگار ما، ما را بيرون آر تا كارهايى شايسته كنيم، غير از آنچه مىكرديم. آيا آن قدر شما را عمر نداده بوديم كه پندگيرندگان پند گيرند؟ و شما را بيمدهنده آمد. پس بچشيد، كه گناهكاران را ياورى نيست.
خدا، داناى نهان آسمانها و زمين است و او به آنچه در دلهاست آگاه است.