ترجمه (آیتی)
ما آسمانها و زمين و آنچه را كه در ميان آن دوست جز به حق و در مدتى معين نيافريده‌ايم. و كافران از آنچه بيمشان مى‌دهند اعراض مى‌كنند.
تفسیر نور (خرمدل)
ما آسمانها و زمین و آنچه در میان این دو است جز به حق و برای سرآمد معیّنی نیافریده‌ایم. (در مجموعه‌ی عالم خلقت، چیزی ناموزون و ناسنجیده و مخالف حق یافته نمی‌شود، و این مجموعه، همان گونه که سرآغازی داشته است، سرانجامی نیز دارد، و با فرا رسیدن آن دنیا فانی می‌شود، و به دنبال آن جهان دیگری شروع می‌گردد، و نتائج اعمال در آن بررسی، و پاداش و پادافره داده می‌شود) ولیکن کافران (که این حقیقت را نمی‌پذیرند و) از آنچه از آن بیم داده می‌شوند (که فرا رسیدن دادگاه بزرگ قیامت و شقاوت آخرت است) روی می‌گردانند. [[«أَجَلٍ مُّسَمّیً»: سرآمد معیّن که قیامت است (نگا: یونس / 4، روم / 8). عطف بر (الْحَقِّ) است. «عَمَّآ أُنذِرُوا»: از آنچه بیم داده شده‌اند. مراد رستاخیز و دادگاهی و حسابرسی و مکافات و مجازات آخرت است که با کتاب مقروء و تدوینی قرآن، و با کتاب منظور و تکوینی جهان، کافران هشدار و بیم داده می‌شوند، ولی نه به این توجّهی می‌کنند و نه به آن.]]
تفسیر مختصر
آسمان ها و زمین و آنچه را میان این دو وجود دارد، بیهوده نیافریده ایم، بلکه تمام آن ها را برای حکمتی فراگیر و به حق آفریده ایم، از جمله این که بندگان به وسیله آن ها، الله را بشناسند و تنها او را عبادت کنند و چیزی را با او شریک قرار ندهند، و براى اين كه به مقتضای جانشینی بشر در روی زمین تا زمانی معین که تنها الله از آن آگاه است، عمل کنند، ولی کافران از آنچه در قرآن از آن بيم داده مى شوند، روى مى گردانند، و به آن اهمیتی نمی دهند.