ترجمه (آیتی)
روزى كه آسمان با ابرها مىشكافد و فرشتگان بر زمين فرو فرستاده شوند.
تفسیر نور (خرمدل)
(یادآور شو) روزی را که آسمانِ (کرهی زمین در آن روز، بر اثر انفجارات کواکب و سیّارات) به وسیلهی ابر (حاصل از گرد و غبار غلیظ کرات) پارهپاره (و لکهلکه) میگردد. و فرشتگان تندتند و پیاپی فرو فرستاده میشوند (تا نامهی اعمال را به دست مردمان برسانند، و به هنگام حسابرسی و دادگاهی بر آنان گواهی دهند). [[«تَشَقَّقُ»: پارهپاره میگردد. اشارت به آن است که در آستانه قیامت، انقلابات و انفجارات شگرفی سراسر عالم هستی را فرا میگیرد و ابر غلیظی از گرد و غبار کرات متلاشی شده، صفحه آسمان را میپوشاند که در لابلای این ابر شکافی وجود دارد. «بِالْغَمَامِ»: به وسیله ابر. همراه ابر. واژه (ب) ممکن است به معنی ملابست باشد، یا برای سببیّت بوده، و یا این که به معنی (عَنْ) باشد (نگا: / 44). یعنی: آسمان گاهگاهی از لابلای ابر پدیدار میشود.]]
تفسیر مختصر
و - ای رسول- روزی را به یاد آور که آسمان از ابری سفید و نازک میشکافد، و فرشتگان بهسبب کثرتشان بسیار به سرزمین محشر فرود میآیند.