تَبَارَكَ ٱلَّذِي جَعَلَ فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجًا وَقَمَرًا مُّنِيرًا ۶۱
ترجمه (آیتی)
بزرگ و بزرگوار است آن كسى كه در آسمان برجها بيافريد و در آنها چراغى و ماهى تابان پديد آورد.
تفسیر نور (خرمدل)
پاینده و بزرگوار خدای رحمانی است که در آسمان برجهائی را به وجود آوردهاست و در آن، چراغ (فروزان خورشید) و ماه تابان را ایجاد نموده است. [[«تَبَارَکَ»: (نگا: فرقان / 1). «بُرُوجاً»: برجهای دوازدهگانه فلکی. منزلگاههای آسمانی خورشید و ماه (نگا: فرقان / 61، حجر / 16). «سِرَاجاً»: چراغ. مراد خورشید است که منبع نور است (نگا: یونس / 5، نوح / 16). «قَمَراً مُنِیراً»: ماه تابان. ماه روشنیبخش (نگا: یونس / 5، نوح / 16).]]
تفسیر مختصر
برتر و مقدس است ذاتیکه در آسمان منزلگاههایی برای ستارگان و سیارهها قرار داد، و خورشیدی در آسمان قرار داد که نور میپراکند، و در آن ماهی قرار داد که با نوری که از خورشید منعکس میکند زمین را روشن میگرداند.