ترجمه (آیتی)
و آنها را ندا دهند كه آيا ما با شما همراه نبوديم؟ مى‌گويند: بلى، اما شما خويشتن را در بلا افكنديد و به انتظار نشستيد و در شك بوديد و آرزوها شما را بفريفت تا آنگاه كه فرمان خدا دررسيد و شيطان به خدا مغرورتان كرد.
تفسیر نور (خرمدل)
منافقان، مؤمنان را فریاد می‌دارند، مگر ما (در دنیا) با شما نبودیم؟ می‌گویند: بلی! ولیکن (با نفاق) خویشتن را گرفتار بلا کردید، و چشم به راه (مرگ پیغمبر، و نابودی مسلمانان، و برچیده شدن اسلام) ماندید و (درباره‌ی حقّانیّت دعوت پیغمبر و قرآن و وجود معاد و رستاخیز) شک و تردید ورزیدید، و آرزوها و پندارها شما را گول زد، تا این که فرمان خدا (دائر بر مرگتان) در رسید و اهریمن (بدکاره و نفس امّاره‌ی) فریبکار، شما را درباره‌ی خدا فریب داد. [[«فَتَنتُمْ»: در فتنه و بلا انداخته‌اید. «تَرَبَّصْتُمْ»: درنگ کرده‌اید. منتظر مانده‌اید. «إِرْتَبْتُمْ»: شک و تردید نموده‌اید. دودلی ورزیده‌اید. «غَرَّتْکُمْ»: (نگا: جاثیه / 35، انعام / 70 و 130، اعراف / 51). «الْغَرُورُ»: (نگا: لقمان / 33، فاطر / 5).]]
تفسیر مختصر
منافقان، مؤمنان را این گونه ندا مى دهند: مگر ما در اظهار اسلام و اطاعت همراه شما نبوديم؟! مؤمنان به آنان می گویند: آری، شما با ما بودید، اما با نفاق خويش تن را به فتنه انداختید و خود را نابود کردید، و منتظر بودید تا مومنان شکست بخورند و سپس کفر خود را آشکار کنید، در نصرت و یاری الهی به مؤمنان و زنده شدن پس از مرگ تردید داشتید، و آرزوهای نفسانی و دروغین شما را فریفت و تا هنگام فرا رسیدن مرگتان این گونه بودید و شیطان شما را در مورد پروردگار، فریب داد.