يُولِجُ ٱلَّيۡلَ فِي ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِي ٱلَّيۡلِۚ وَهُوَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ۶
ترجمه (آیتی)
از شب مى‌كاهد و به روز مى‌افزايد و از روز مى‌كاهد و به شب مى‌افزايد. و به هر چه در دلها مى‌گذرد آگاه است.
تفسیر نور (خرمدل)
او شب را در روز، و روز را در شب داخل می‌گرداند (و گاهی از شب می‌کاهد و بر روز می‌افزاید، و گاهی از روز می‌کاهد و بر شب می‌افزاید، و نور و ظلمت را بدنبال هم آهسته و آرام روان می‌دارد) و او از انسانها و رازهای سینه‌ها مطّلع و باخبر است. [[«یُولِجُ»: داخل می‌گرداند (نگا: حج / 61، لقمان / 29). «ذَاتِ الصُّدُورِ»: (نگا: آل‌عمران / 119 و 154، مائده / 7)]]
تفسیر مختصر
شب را در روز وارد می‌کند آن‌گاه تاریکی می‌آید، و مردم می‌خوابند، و روز را در شب وارد می‌کند آن‌گاه روشنایی می‌آید، و مردم به‌سوی کارهای‌شان روانه می‌شوند، و او تعالی از آنچه در سینه‌های بندگانش وجود دارد آگاه است، و ذره‌ای از آن بر او پوشیده نمی‌ماند.