ترجمه (آیتی)
آنان كه چون نام خدا برده شود در دل بترسند و بدان هنگام كه به آنها مصيبتى رسد شكيبايانند و نمازگزارانند و از آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مى‌كنند.
تفسیر نور (خرمدل)
آنان کسانی هستند که چون نام خدا برده شود (به خاطر درک مقام باعظمت یزدان) دلهایشان به هراس می‌افتد، و در برابر مصائبی که گریبانگیرشان می‌گردد، شکیبائی پیش می‌گیرند (و ایستادگی می‌کنند، چرا که تسلیم فرمان قضا و قدرند)، و نماز را چنان که باید می‌خوانند، و از اموالی که بدیشان عطاء کرده‌ایم (در کارها و راههای خیر) صرف می‌کنند. [[«وَجِلَتْ»: به خوف و هراس افتاد (نگا: اَنفال / 2، حجر / 52 و53).]]
تفسیر مختصر
کسانی هستند که هرگاه الله متعال یاد شود از عذاب او بترسند، و از مخالفت اوامر او دوری کنند، و اگر به آن ها آسیبی برسد، صبر پیشه می کنند، و نماز را به صورت کامل به جا مى آورند، و از آنچه كه الله متعال به آن ها رزق و روزی داده است، در کارهای نیک، انفاق می کنند.