ترجمه (آیتی)
اين تذكارى است. پس هر كه بخواهد، راهى به سوى پروردگارش آغاز كند.
تفسیر نور (خرمدل)
اینها اندرز و یادآوری است، هرکس که خواستار (استفاده‌ی از آنها) است، او راهی را به سوی پروردگار خود برمی‌گزیند (و خویشتن را به سعادت ابدی می‌رساند). [[«تَذْکِرَةٌ»: پند و اندرز. تذکّر و یادآوری. «فَمَن شَآءَ ...»: مردمان در انتخاب راه یا چاه آزادند (نگا: کهف / 29). مفعول (شَآءَ) محذوف است و می‌تواند از جنس جواب و مقدّر باشد. یعنی: فَمَن شَآءَ اتِّخَاذَ سَبِیلٍ إِلی رَبِّهِ تَعَالیَ اتَّخَذَ. یا این که به مناسبت ماقبل، پند گرفتن مقدّر شود. یعنی: فَمَن شَآءَ الإِتِّعَاظَ اتَّخَذَ إِلی رَبِّهِ سَبِیلاً. بدین مفهوم که هر که قصد دارد که پند گیرد، با ایمان و طاعت، به خدا خود را نزدیک سازد.]]
تفسیر مختصر
به‌راستی‌که این اندرز- مشتمل بر بیان هراس و سختی روز قیامت- یادآوری‌ای است، که مؤمنان از آن سود می‌برند. پس هرکس بخواهد راهی رساننده به‌سوی پروردگارش برگزیند این کار را انجام دهد.