وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُوَ يُدۡعَىٰٓ إِلَى ٱلۡإِسۡلَٰمِۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ۷
ترجمه (آیتی)
كيست ستمكارتر از آن كس كه به خدا دروغ مى‌بندد، در حالى كه او را به اسلام دعوت مى‌كنند؟ و خدا ستمكاران را هدايت نمى‌كند.
تفسیر نور (خرمدل)
چه کسی ستمکارتر از کسی است که بر خدا دروغ می‌بندد، در حالی که او به اسلام فراخوانده می‌شود؟! خدا مردمان ستمگر را رهنمود نمی‌گرداند (و به حق نمی‌رساند). [[«الْکَذِبَ»: مراد همان (سِحْر) آیه پیشین است. یعنی کلام آسمانی یا پیغمبر الهی را سحر و ساحر نامیدن، افتراء و دروغ عظیم است.]]
تفسیر مختصر
و هیچ‌کس ستمکارتر از کسی نیست که بر الله دروغ می‌بندد آنجا که شریکانی برای او تعالی قرار می‌دهد و آنها را به جای او عبادت می‌کند درحالی‌که به اسلام یعنی دین توحید خالص برای الله فراخوانده می‌شود، و الله مردمی را که با شرک و گناهان به خودشان ستم می‌کنند، به هدایت و راستی توفیق نمی‌دهد.