وَقَالُواْ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلۡأَشۡرَارِ ۶۲
ترجمه (آیتی)
و گويند: چرا مردانى را كه از اشرار مىشمرديم اكنون نمىبينيم؟
تفسیر نور (خرمدل)
(سرانجام، دوزخیان به همدیگر) میگویند: ما چرا کسانی را نمیبینیم که (در دنیا) ایشان را از زمرهی بدان و بدکاران به حساب میآوردیم؟ [[«نَعُدُّهُمْ»: بشمارشان میآوردیم. محسوبشان میداشتیم. «الأشْرَارِ»: جمع شَرّ، اشخاص بد. افراد بیسود و بیفایده. مرادشان مردمان مؤمن به طور عام و فقراء مسلمین به طور خاصّ است (نگا: شعراء / 111، هود / 27، مطفّفین / 29 - 36). یا مراد همان اشرار و افراد سرکش است. چرا که کفّار به مؤمنان برچسب ریاست طلب و آشوبگر زده و میزنند (نگا: اعراف / 110، شعراء / 35).]]
تفسیر مختصر
و متکبران ستمکار میگویند: چرا کسانی را که در دنیا گمان میکردیم بدبخت و سزاوار عذاب هستند همراه خویش در جهنم نمیبینیم.