1Духон 44:1
حمٓ ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳо, мим.
سُورَةُ الدخان
Сураи Духон
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Духон 44:2
وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Савганд ба ин китоби равшангар!
3Духон 44:3
إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٍ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо онро дар шаби мубораке нозил кардем. Мо бимдиҳанда будаем.
4Духон 44:4
فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар он шаб ҳар фармоне мувофиқи ҳикмат содир мешавад,
5Духон 44:5
أَمۡرًا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
фармоне аз ҷониби Мо. Ва фиристандаи он будаем.
6Духон 44:6
رَحۡمَةً مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Раҳматест аз ҷониби Парвардигорат ва албатта Ӯст шунавову доно.
7Духон 44:7
رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни ин ду аст, агар шумо яқинкунандаед.
8Духон 44:8
لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Нест Худое ғайри Ӯ. Зннда мекунаду мемиронад. Парвардигори шумову Парвардигори падарони пешини шумост.
9Духон 44:9
بَلۡ هُمۡ فِي شَكٍّ يَلۡعَبُونَ ٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
На, онҳо ҳамчунон ба шакки худ дилхушанд!
10Духон 44:10
فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас мунтазири рӯзе бош, ки осмон ба ошкоро дуд биёварад.
11Духон 44:11
يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он дуд ҳамаи мардумро дар худ фурӯ гирад. Ва ин азобест дардовар.
12Духон 44:12
رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ ١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
«Эй Парвардигори мо, ин азобро аз мо дур гардон, ки мо имон овардаем».
13Духон 44:13
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٌ مُّبِينٌ ١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Куҷо панд мегиранд? Ҳол он ки чун паёмбари равшангар бар онҳо фиристода шуд,
14Духон 44:14
ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٌ مَّجۡنُونٌ ١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
аз ӯ рӯйгардон шуданд ва гуфтанд: «Девонаест таълимёфта!»
15Духон 44:15
إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ ١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Азобро андаке бармедорем ва шумо боз ба дини худ бозмегардед.
16Духон 44:16
يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Рӯзе онҳоро ба савлате (ҳамлае) сахт фурӯ гирем, ки Мо интиқомгирандаем!
17Духон 44:17
۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٌ كَرِيمٌ ١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пеш аз онҳо қавми Фиръавнро озмудем ва паёмбаре бузургвор наздашон омад,
18Духон 44:18
أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
«ки бандагони Худоро ба ман таслим кунед, ки ман паёмбаре аминам.
19Духон 44:19
وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنٍ مُّبِينٍ ١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва низ бар Худо саркашӣ макунед, ки ман бо ҳуҷҷате равшан назди шумо омадаам.
20Духон 44:20
وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ ٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва агар бихоҳед бар ман санг бизанед, ман ба Парвардигори худ ва Парвардигори шумо паноҳ мебарам,
21Духон 44:21
وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ ٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва агар ба ман имон намеоварад, аз ман канор гиред».
22Духон 44:22
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٌ مُّجۡرِمُونَ ٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас Парвардигорашро дуо кард, ки инҳо мардуме муҷриманд (гунаҳгоранд).
23Духон 44:23
فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бандагони Маро шабҳангом равона кун, то аз паи шумо биёянд.
24Духон 44:24
وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٌ مُّغۡرَقُونَ ٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дарёро ором пушти сар гузор, ки он лашкар ғарқшудагонанд.
25Духон 44:25
كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Баъд аз худ чӣ боғҳову чашмасорҳо бар ҷой гузоштанд
26Духон 44:26
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва киштзорҳову хонаҳои некӯ
27Духон 44:27
وَنَعۡمَةٍ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ ٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва неъмате, ки дар он ғарқи шодмонӣ буданд.
28Духон 44:28
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ ٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳамчунин шуд ва Мо он неъматҳоро ба мардуме дигар мерос гузоштем.
29Духон 44:29
فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ ٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
На осмон бар онҳо гирист ва на замин ва на ба онҳо мӯҳлат дода шуд.
30Духон 44:30
وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ ٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва мо банӣ-Исроилро аз он азоби хоркунанда халос кардем.
31Духон 44:31
مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
аз азоби Фиръавни саркаши аз ҳад гузаранда
32Духон 44:32
وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ ٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва аз рӯи илм бар аҳли ҷаҳонашон баргузидем.
33Духон 44:33
وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٌاْ مُّبِينٌ ٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва оёте ба онҳо ато кардем, ки дар он имтиҳоне ошкор буд.
34Духон 44:34
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта инҳо мегӯянд:
35Духон 44:35
إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ ٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
«Поёни кор ҷуз ҳамин марги нахустин нест ва мо дигар бор зинда намешавем.
36Духон 44:36
فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва агар рост мегӯед, падарони моро ба ҷаҳон бозоваред».
37Духон 44:37
أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ ٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё инҳо беҳтаранд ё қавми Туббаъ ва касоне, ки пеш аз он қавм буданд? Ҳамаро ҳалок кардем, ки муҷримон (гунаҳгорон) буданд.
38Духон 44:38
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ ٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо ин осмонҳову замин ва он чиро миёни онҳост, ба бозича наёфаридаем.
39Духон 44:39
مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онҳоро ба ҳақ офаридаем, вале бештарин намедонанд.
40Духон 44:40
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ ٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ваъдагоҳи ҳама дар рӯзи доварӣ қиёмат аст.
41Духон 44:41
يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلًى شَيۡـًٔا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ٤١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Рӯзе, ки ҳеҷ дӯсте аз дӯсти худ чизеро дафъ накунад ва аз сӯи касе ёрӣ нашавад,
42Духон 44:42
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٤٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ғайри касе, ки Худо бар ӯ бубахшояд, зеро Ӯст ғолибу меҳрубон.
43Духон 44:43
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ٤٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳар оина (Албатта) дарахти зуккум
44Духон 44:44
طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ ٤٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
таъоми гуноҳкорон аст.
45Духон 44:45
كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ ٤٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Монанди миси гудохта дар шикамҳо меҷушад.
46Духон 44:46
كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ ٤٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Монанди ҷӯшидани оби ҷӯшон.
47Духон 44:47
خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ ٤٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бигиредаш ва ба сахтӣ ба миёни ҷаҳаннамаш бикашед
48Духон 44:48
ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ ٤٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва бар сараш оби ҷӯшон бирезед, то шиканҷа шавад.
49Духон 44:49
ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ ٤٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бичаш, ки ту ғолибу бузуррворӣ!
50Духон 44:50
إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ ٥٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ин ҳамон чизест, ки дар он шак мекардед.
51Духон 44:51
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ٥١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парҳезкорон дар ҷои амне ҳастанд,
52Духон 44:52
فِي جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ٥٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
дар боғҳову чашмасорҳо
53Духон 44:53
يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسۡتَبۡرَقٍ مُّتَقَٰبِلِينَ ٥٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
либосҳое аз сундусу истабрақ мепушанд ва рӯбарӯи ҳам мешинанд.
54Духон 44:54
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ٥٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳамчунин ҳурулъайнро (ҳурони фарохчашм) ба ҳамсарияшон дароварем.
55Духон 44:55
يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ٥٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар осоиштагӣ ҳар меваеро, ки бихоҳанд, металабанд.
56Духон 44:56
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ٥٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар он ҷо таъми маргро намечашанд, ғайри ҳамон марги аввалин. Ва онҳоро Худо аз азоби ҷаҳаннам нигоҳ доштааст.
57Духон 44:57
فَضۡلًا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ٥٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ин бахшишест аз ҷониби Парвардигорат ва ин пирӯзии бузургест!
58Духон 44:58
فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ ٥٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо адои сухани худ бар забони ту осон кардем, бошад, ки панд гиранд!
59Духон 44:59
فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ ٥٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ту мунтазир бош, ки онҳо низ мунтазиранд.