1Набаъ 78:1
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз чӣ чиз (ҳамдигарро) мепурсанд?
سُورَةُ النبأ
Сураи Набаъ
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Набаъ 78:2
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз он хабари бузург, (қиёмат).
3Набаъ 78:3
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки дар он ихтилоф мекунанд.
4Набаъ 78:4
كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оре, ба зудӣ хоҳад донист.
5Набаъ 78:5
ثُمَّ كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Боз ҳам, оре, ба зудӣ хоҳанд донист!
6Набаъ 78:6
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدًا ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё Мо заминрро бистаре насохтем?
7Набаъ 78:7
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادًا ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва кӯҳҳоро мехҳое?
8Набаъ 78:8
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجًا ٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт офаридем.
9Набаъ 78:9
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتًا ٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва хобатонро оссишатон гардонидем.
10Набаъ 78:10
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسًا ١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва шабро пӯшишатон қарор додем.
11Набаъ 78:11
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا ١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва рӯзро вақти талаби маъишат. (касб).
12Набаъ 78:12
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعًا شِدَادًا ١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем.
13Набаъ 78:13
وَجَعَلۡنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва чароғе равшан офаридем. (офтоб).
14Набаъ 78:14
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз абрҳои боронзой обе фаровон нозил кардем,
15Набаъ 78:15
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا ١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
то бо он донаву набот бирӯёнем
16Набаъ 78:16
وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва бӯстонҳои анбӯҳ (сердарахт).
17Набаъ 78:17
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتًا ١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта рӯзи доварӣ рӯзест муъайян.
18Набаъ 78:18
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجًا ١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Рӯзе, ки дар сур дамида шавад, ва шумо гурӯҳгурӯҳ биёед.
19Набаъ 78:19
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبًا ١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Осмон шикофта шавад ва ҳар шикоф даре бошад.
20Набаъ 78:20
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва куҳҳо равон шаванд ва сароб гарданд.
21Набаъ 78:21
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادًا ٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҷаҳаннам дар интизор бошад.
22Набаъ 78:22
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًا ٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Саркашонро бозгаштангоҳест.
23Набаъ 78:23
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابًا ٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Замоне дароз дар он ҷо бошанд.
24Набаъ 78:24
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدًا وَلَا شَرَابًا ٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
На хунукӣ чашанду на об,
25Набаъ 78:25
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
фақат оби ҷӯшону хуну чирк. (нӯшанд).
26Набаъ 78:26
جَزَآءً وِفَاقًا ٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ин ҷазоест мувофиқи кирдор.
27Набаъ 78:27
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابًا ٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Зеро онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд.
28Набаъ 78:28
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًا ٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва оёти Моро ба сахтӣ дурӯғ мебароварданд.
29Набаъ 78:29
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبًا ٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Мо ҳама чизро дар, китобе шумора кардаем.
30Набаъ 78:30
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас бичашед, ки фақат бар азоби шумо хоҳем афзуд!
31Набаъ 78:31
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парҳезгоронро ҷоест дар амон аз ҳар осеб,
32Набаъ 78:32
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبًا ٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
бӯстонҳову токистонҳо
33Набаъ 78:33
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابًا ٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва духтароне ҳамсол бо пистонҳои баромада
34Набаъ 78:34
وَكَأۡسًا دِهَاقًا ٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва ҷомҳои пур.
35Набаъ 78:35
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا وَلَا كِذَّٰبًا ٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
На сухани беҳуда шунаванд ва на дурӯғ
36Набаъ 78:36
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва ин мукофотест кофӣ аз ҷониби Парвардигорат—
37Набаъ 78:37
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابًا ٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Худои раҳмон, ки касро ба Ӯ ёрои хитоб набошад,
38Набаъ 78:38
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
рӯзе, ки рӯҳ ва фариштагон ба саф меистанд ва кас сухан намегӯяд, ғайри он ки Худои раҳмон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухан ба савоб гӯяд.
39Набаъ 78:39
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он рӯз рӯзест омаданӣ. Пас ҳар кӣ хоҳад ба сӯи Парвардигораш бозгардад.
40Набаъ 78:40
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابًا قَرِيبًا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо шуморо аз азобе наздик метарсонем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, менигарад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок мебудам!»