1Ҳоққа 69:1
ٱلۡحَآقَّةُ ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он рӯзи барҳақ!
سُورَةُ الحاقة
Сураи Ҳоққа
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Ҳоққа 69:2
مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чист он рӯзи барҳақ?
3Ҳоққа 69:3
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва чӣ донӣ, ки он рӯзи барҳақ чист?
4Ҳоққа 69:4
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Қавми Самуду Од рӯзи қиёматро дурӯғ бароварданд.
5Ҳоққа 69:5
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аммо қавми Самуд ба он бонги сахт ҳалок шуданд.
6Ҳоққа 69:6
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٍ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٍ ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва аммо қавми Од бо вазиши боли сар-сяр (сахт) ба ҳалокат расиданд.
7Ҳоққа 69:7
سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٍ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٍ ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод. Он қавмро чун танаҳои пӯсидаи хурмо медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд,.
8Ҳоққа 69:8
فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ ٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад?
9Ҳоққа 69:9
وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Фиръявну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд ва низ мардуми Мӯътафиқа гунаҳкор омаданд,
10Ҳоққа 69:10
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةً رَّابِيَةً ١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд ва Худо низ ононро ба сахтӣ фуру гирифт,
11Ҳоққа 69:11
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун об туғён кард, шуморо ба киштӣ савор кардем,
12Ҳоққа 69:12
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ ١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
то онро мояи пандатон гардонем ва гӯшнигаҳдорандаи панд онро фаро гирад.
13Ҳоққа 69:13
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٌ وَٰحِدَةٌ ١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун як бор дар сур дамида шавая
14Ҳоққа 69:14
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً ١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва замину кӯҳҳоро баргиранд ва якбора дар ҳам кӯбанд,
15Ҳоққа 69:15
فَيَوۡمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
он рӯз он ҳодиса ба вуқӯъ пайваста бошад
16Ҳоққа 69:16
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва осмон, ки дар он рӯз суст шудааст, бишикофад.
17Ҳоққа 69:17
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٍ ثَمَٰنِيَةٌ ١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд.
18Ҳоққа 69:18
يَوۡمَئِذٍ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٌ ١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он рӯз шуморо пеш оваранд ва ҳеҷ чизи шумо ниҳон намонад.
19Ҳоққа 69:19
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ ١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аммо ҳар кас, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Ном'аи маро бигиреду бихонед.
20Ҳоққа 69:20
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ ٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман яқин доштам, ки ҳисоби худро хоҳам дид».
21Ҳоққа 69:21
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас ӯ дар як зиндагии писандидаву хуш хоҳад буд
22Ҳоққа 69:22
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
дар биҳиште олӣ,
23Ҳоққа 69:23
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки меваҳояш наздикшаванда бошад.
24Ҳоққа 69:24
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ ٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти амалҳоест, ки дар айёми гузашта ба ҷой меовардаед!»
25Ҳоққа 69:25
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош,, номаи маро ба дасти ман намедоданд
26Ҳоққа 69:26
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва надониста будам, ки ҳисоби ман чист!
27Ҳоққа 69:27
يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Эй кош, ҳамон марг мебуду бас!
28Ҳоққа 69:28
مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дороии ман маро фоида набахшид,
29Ҳоққа 69:29
هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
қудрати ман аз дасти ман бирафт!»
30Ҳоққа 69:30
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
«Бигиредаш, занҷираш кунед!
31Ҳоққа 69:31
ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ба ҷаҳаннамаш дараред!
32Ҳоққа 69:32
ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٍ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعًا فَٱسۡلُكُوهُ ٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ӯро бо занҷире ба дарозии ҳафтод зироъ (аз оринҷ то ангушт) бикашед!
33Ҳоққа 69:33
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Зеро ба Худои бузург имон надошт
34Ҳоққа 69:34
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард.
35Ҳоққа 69:35
فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌ ٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар он рӯз дар он ҷо ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт.
36Ҳоққа 69:36
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٍ ٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Таъомаш чизе ғайри чирку хуни аҳли дӯзах нест,
37Ҳоққа 69:37
لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ ٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Танҳо хатокорон аз он таъом мехӯранд,
38Ҳоққа 69:38
فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас савганд ба он чи мебинед
39Ҳоққа 69:39
وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва он чӣ намебинед,
40Ҳоққа 69:40
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки ин сухани фиристодае бузургвор аст,
41Ҳоққа 69:41
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٍۚ قَلِيلًا مَّا تُؤۡمِنُونَ ٤١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
на сухани шоире. Чӣ андак имон меоварад!
42Ҳоққа 69:42
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٍۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ٤٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред!
43Ҳоққа 69:43
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз ҷониби Парвардигри ҷаҳониён нозил шуда аст.
44Ҳоққа 69:44
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ٤٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар паёмбар баъзе суханонро бофта бар мо мебаст, («аз ҷониби худост» — мегуфт).
45Ҳоққа 69:45
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ٤٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем,
46Ҳоққа 69:46
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ٤٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
сипас раги дилашро пора, мекардем
47Ҳоққа 69:47
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ٤٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки монеъ шавад.
48Ҳоққа 69:48
وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٌ لِّلۡمُتَّقِينَ ٤٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Қуръон барои парҳезгорон пандест.
49Ҳоққа 69:49
وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ٤٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки такзиб мекунанд, (дурӯғ мешумуранд).
50Ҳоққа 69:50
وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٥٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Қуръон кофиронро мояи пушаймонӣ аст.
51Ҳоққа 69:51
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ ٥١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он сухани ҳақ ва яқин аст.
52Ҳоққа 69:52
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ٥٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ (бигӯй.