1Ҳиҷр 15:1
الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ وَقُرۡءَانٍ مُّبِينٍ ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Алиф, лом, ро. Ин аст-оёти китоб ва Қуръони равшангар.
سُورَةُ الحجر
Сураи Ҳиҷр
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Ҳиҷр 15:2
رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ كَانُواْ مُسۡلِمِينَ ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бисёр вақт кофирон орзу кунанд, ки эй кош мусалмон мебуданд,
3Ҳиҷр 15:3
ذَرۡهُمۡ يَأۡكُلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلۡهِهِمُ ٱلۡأَمَلُۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бигузорашон, то бихӯранд ва баҳравар шаванд ва орзу ба худ машғулашон дорад, ба зуди хоҳанд донист.
4Ҳиҷр 15:4
وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعۡلُومٌ ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳар деҳаеро ҳалок кардем, албатта замоне маълум дошт.
5Ҳиҷр 15:5
مَّا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳеҷ уммате аз аҷали худ на пеш меафтад ва на пас мемонад.
6Ҳиҷр 15:6
وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِي نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ إِنَّكَ لَمَجۡنُونٌ ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва гуфтанд: «Эй марде, ки Қуръон ба ту нозил шуда, ҳаққо, ки ту девонаӣ!
7Ҳиҷр 15:7
لَّوۡمَا تَأۡتِينَا بِٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар рост мегӯӣ, чаро фариштагонро барои мо намеоварӣ?»
8Ҳиҷр 15:8
مَا نُنَزِّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَمَا كَانُوٓاْ إِذًا مُّنظَرِينَ ٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо фариштагонро ғайри ба ҳақ нозил намекунем ва дар он ҳангом дигар мӯҳлаташон надиҳанд.
9Ҳиҷр 15:9
إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ ٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо Қуръонро худ нозил кардаем ва худ нигаҳбонаш ҳастем.
10Ҳиҷр 15:10
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Мо расулони худро пеш аз ту ба миёни қавмҳои пешин фиристодаем.
11Ҳиҷр 15:11
وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳар паёмбаре бар онҳо фиристода шуд, албатта масхарааш карданд.
12Ҳиҷр 15:12
كَذَٰلِكَ نَسۡلُكُهُۥ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Роҳашро дар дили гунаҳгорон инчунин мекушоем!
13Ҳиҷр 15:13
لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَقَدۡ خَلَتۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба он имон намеоваранд ва суннати пешиниён чунин будааст.
14Ҳиҷр 15:14
وَلَوۡ فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعۡرُجُونَ ١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар барояшон аз осмон даре бикушоем, ки аз он боло раванд,
15Ҳиҷр 15:15
لَقَالُوٓاْ إِنَّمَا سُكِّرَتۡ أَبۡصَٰرُنَا بَلۡ نَحۡنُ قَوۡمٌ مَّسۡحُورُونَ ١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
гӯянд: «Чашмони моро ҷоду кардаанд, балки мо мардуме ҷодузада ҳастем!»
16Ҳиҷр 15:16
وَلَقَدۡ جَعَلۡنَا فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّٰهَا لِلنَّٰظِرِينَ ١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва албатта дар осмон бурҷҳое офаридем ва барон бинандагонашон биёростем.
17Ҳиҷр 15:17
وَحَفِظۡنَٰهَا مِن كُلِّ شَيۡطَٰنٍ رَّجِيمٍ ١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва аз ҳар шайтони раҷиме ҳифзашон кардем.
18Ҳиҷр 15:18
إِلَّا مَنِ ٱسۡتَرَقَ ٱلسَّمۡعَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٌ مُّبِينٌ ١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ғайри он ки дуздона гӯш медод ва шарорае равшан таъқибаш кард.
19Ҳиҷр 15:19
وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءٍ مَّوۡزُونٍ ١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва заминро густурдем ва дар он кӯҳҳое азим афкандем. Ва аз ҳар чиз ба шевае санҷида дар он рӯёнидем.
20Ҳиҷр 15:20
وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ ٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва маъишати шумо ва касонеро, ки шумо рӯзидеҳашон нестед, дар он ҷо қарор додем.
21Ҳиҷр 15:21
وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرٍ مَّعۡلُومٍ ٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳар чӣ ҳаст, хазинаҳои он назди Мост ва Мо ҷуз ба андозае муъайян онро намефиристем.
22Ҳиҷр 15:22
وَأَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ ٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бодҳои обистанкунандаро фиристодем ва аз осмон обе нозил кардем ва шуморо ба он сероб сохтем ва шуморо нарасад, ки хазинадори он, бошед.
23Ҳиҷр 15:23
وَإِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَنَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ ٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Мо ҳастем, ки зинда мекунем ва мемиронем ва баъд аз ҳама боқӣ мемонем.
24Ҳиҷр 15:24
وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَقۡدِمِينَ مِنكُمۡ وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَـٔۡخِرِينَ ٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва медонем чӣ касоне аз шумо аз ин пеш рафтаанд ва чӣ касоне боқӣ мондаанд.
25Ҳиҷр 15:25
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحۡشُرُهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Парвардигори ту ҳамаро зинда карда ҷамъ мегардонад, зеро Ӯст, ки ҳакиму доност!
26Ҳиҷр 15:26
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٍ مِّنۡ حَمَإٍ مَّسۡنُونٍ ٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо одамиро аз гили хушк, аз лаҷани (лойи) бӯйнок офаридем.
27Ҳиҷр 15:27
وَٱلۡجَآنَّ خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ ٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ҷинро пеш аз он аз оташи сӯзандаи бедуд офарида будем.
28Ҳиҷр 15:28
وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرًا مِّن صَلۡصَٰلٍ مِّنۡ حَمَإٍ مَّسۡنُونٍ ٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Мехоҳам башаре аз гили хушк, аз лои бӯйнок биёфаринам.
29Ҳиҷр 15:29
فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ ٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун офаринишамро ба поён бурдам ва аз рӯҳи Худ дар он дамидам, дар баробари ӯ ба саҷда бияфтед».
30Ҳиҷр 15:30
فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ ٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Фариштагон ҳамагӣ саҷда карданд,
31Ҳиҷр 15:31
إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ ٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ғайри Иблис, ки сар боззад, ки бо саҷдакунандагон бошад.
32Ҳиҷр 15:32
قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ ٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй Иблис, чаро ту аз саҷдакунандагон Набудӣ?»
33Ҳиҷр 15:33
قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلٍ مِّنۡ حَمَإٍ مَّسۡنُونٍ ٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ман барои башаре, ки аз гили хушк, аз лойи бӯйнок офаридаӣ, саҷда намекунам».
34Ҳиҷр 15:34
قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Аз он ҷо берун шав, ки рондашуда ҳастӣ.
35Ҳиҷр 15:35
وَإِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ ٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
То рӯзи қиёмат бар ту лаънат аст!»
36Ҳиҷр 15:36
قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро то рӯзе, ки дубора зинда мешаванд, мӯҳлат деҳ».
37Ҳиҷр 15:37
قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ ٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ту дар шумори мӯҳлатёфтагонӣ,
38Ҳиҷр 15:38
إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ ٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
то он рӯзе, ки вақташ маълум аст».
39Ҳиҷр 15:39
قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ ٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, чун маро ноумед кардӣ, дар рӯи замин бадиҳоро дар назарашон биёроям ва ҳамагонро гумроҳ кунам,
40Ҳиҷр 15:40
إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ғайри онҳо, ки бандагони боихлоси Ту бошанд».
41Ҳиҷр 15:41
قَالَ هَٰذَا صِرَٰطٌ عَلَيَّ مُسۡتَقِيمٌ ٤١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Роҳи ихлос роҳи ростест, ки ба Ман мерасад.
42Ҳиҷр 15:42
إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ ٤٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Туро бар бандагони Ман ғолибияте нест, магар бар он гумроҳоне, ки туро пайравӣ кунанд.
43Ҳиҷр 15:43
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوۡعِدُهُمۡ أَجۡمَعِينَ ٤٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ҷаҳаннам ваъдагоҳи ҳама аст.
44Ҳиҷр 15:44
لَهَا سَبۡعَةُ أَبۡوَٰبٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنۡهُمۡ جُزۡءٌ مَّقۡسُومٌ ٤٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳафт дар дорад ва барои хар дар гурӯҳе аз онон муъайян шудаанд.
45Ҳиҷр 15:45
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ٤٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парҳезгорон дар биҳиштҳо, канори чашмасоронанд.
46Ҳиҷр 15:46
ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٍ ءَامِنِينَ ٤٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба саломату эминӣ дохил шавед».
47Ҳиҷр 15:47
وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلٍّ إِخۡوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَٰبِلِينَ ٤٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳар кинаеро аз дилашон баркандаем, ҳама бародаранд, бар тахтҳо рӯбарӯи ҳаманд.
48Ҳиҷр 15:48
لَا يَمَسُّهُمۡ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُم مِّنۡهَا بِمُخۡرَجِينَ ٤٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳеҷ ранҷе ба онҳо намерасад ва аз он ҷо берунашон наронанд.
49Ҳиҷр 15:49
۞ نَبِّئۡ عِبَادِيٓ أَنِّيٓ أَنَا ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ٤٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба бандагонам хабар деҳ, ки ман бахшояндаву меҳрубонам.
50Ҳиҷр 15:50
وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ ٱلۡعَذَابُ ٱلۡأَلِيمُ ٥٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва азоби Ман азобе дардовар аст!
51Ҳиҷр 15:51
وَنَبِّئۡهُمۡ عَن ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٥١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва аз меҳмонони Иброҳим хабардорашон кун».
52Ҳиҷр 15:52
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمًا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ ٥٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ, ки бар ӯ дохил шуданд ва гуфтанд: «Салом!» Иброҳим гуфт: «Мо аз шумо метарсем!»
53Ҳиҷр 15:53
قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ ٥٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Матарс, мо туро ба писаре доно мужда (хушхабар) медиҳем».
54Ҳиҷр 15:54
قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ ٥٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Оё маро мужда медиҳед, бо он ки пир шудаам? Ба чӣ чиз муждаам медиҳед?»
55Ҳиҷр 15:55
قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ ٥٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Ба ҳақ хушхабарат додем, аз ноумедон мабош!»
56Ҳиҷр 15:56
قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ ٥٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ҷуз гумроҳон чӣ касе аз раҳмати Парвардигораш ноумед мешавад?»
57Ҳиҷр 15:57
قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٥٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй расулон, кори шумо чист?»
58Ҳиҷр 15:58
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٍ مُّجۡرِمِينَ ٥٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Мо ба сари мардуме гунаҳкор фиристода шудаем,
59Ҳиҷр 15:59
إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ ٥٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ғайри хонадони Лут, ки ҳамаро наҷот медиҳем,
60Ҳиҷр 15:60
إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ ٦٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ҷуз занашро, ки муқаррар кардаем, ки аз боқимондагон бошад».
61Ҳиҷр 15:61
فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٦١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун расулон назди хонадони Лут омаданд,
62Ҳиҷр 15:62
قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٌ مُّنكَرُونَ ٦٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Лут гуфт: «Шумо бегонаед».
63Ҳиҷр 15:63
قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ ٦٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «На, чизеро, ки дар он шак мекарданд, овардаем.
64Ҳиҷр 15:64
وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ ٦٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо туро хабари рост овардаем ва мо ростгӯёнем.
65Ҳиҷр 15:65
فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٍ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ ٦٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун посе аз шаб бигзарад, хонадони худро берун бубар ва худ аз паи онҳо рав ва набояд ҳеҷ як аз шумо ба ақиб бингарад. Ва ҳар ҷо, ки фармонатон додаанд, биравед».
66Ҳиҷр 15:66
وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٌ مُّصۡبِحِينَ ٦٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва барои ӯ ҳодисаро ҳикоят кардем, ки чун субҳ фаро расад, решаи онҳо барканда шавад.
67Ҳиҷр 15:67
وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ ٦٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аҳли шаҳр шодикунон омаданд.
68Ҳиҷр 15:68
قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ ٦٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Инҳо меҳмонони мананд, маро расво макунед.
69Ҳиҷр 15:69
وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ ٦٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз Худованд битарсед ва маро шармсор масозед».
70Ҳиҷр 15:70
قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Магар туро аз мардум манъ накарда будем?»
71Ҳиҷр 15:71
قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ ٧١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Агар қасде доред, инак духтарони ман ҳастанд».
72Ҳиҷр 15:72
لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ ٧٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба ҷони ту савганд, ки онҳо дар мастии худ саргашта буданд.
73Ҳиҷр 15:73
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ ٧٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун субҳ бидамид, ононро фарёд фурӯ гирифт.
74Ҳиҷр 15:74
فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ ٧٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Шаҳрро зеру забар кардем ва бороне аз сиҷҷил бар онон боронидем.
75Ҳиҷр 15:75
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٍ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ ٧٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар ин ибратҳост барои ибратгирандагон.
76Ҳиҷр 15:76
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُّقِيمٍ ٧٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он шаҳр акнун дар сари роҳи корвониён аст.
77Ҳиҷр 15:77
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةً لِّلۡمُؤۡمِنِينَ ٧٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва мӯъминонро дар он ибратест.
78Ҳиҷр 15:78
وَإِن كَانَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ لَظَٰلِمِينَ ٧٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва мардуми Айка низ ситамкор буданд.
79Ҳиҷр 15:79
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ ٧٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз онҳо интиқом гирифтем ва шаҳрҳои он ду қавм ошкоро бар сари роҳанд.
80Ҳиҷр 15:80
وَلَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٨٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мардуми Ҳиҷр низ паёмбаронро ба дурӯғ нисбат доданд.
81Ҳиҷр 15:81
وَءَاتَيۡنَٰهُمۡ ءَايَٰتِنَا فَكَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ ٨١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оёти Худро бар онон расонидем, вале аз он рӯй мегардонданд.
82Ҳиҷр 15:82
وَكَانُواْ يَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ ٨٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Хонаҳои худро, то тинҷ бошанд, дар куҳҳо меканданд.
83Ҳиҷр 15:83
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ ٨٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Субҳгоҳон ононро фарёд фурӯ гирифт.
84Ҳиҷр 15:84
فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ٨٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Кирдорашон аз онҳо дафъи бало накард.
85Ҳиҷр 15:85
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَإِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٌۖ فَٱصۡفَحِ ٱلصَّفۡحَ ٱلۡجَمِيلَ ٨٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Осмонҳову замин ва он чиро, ки миёни онҳост, ба ғайри ҳақ наёфаридаем. Ва бешак қиёмат фаро мерасад. Пас гузашт кун, гузаште некӯ.
86Ҳиҷр 15:86
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ ٨٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту офаринандае доност!
87Ҳиҷр 15:87
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ سَبۡعًا مِّنَ ٱلۡمَثَانِي وَٱلۡقُرۡءَانَ ٱلۡعَظِيمَ ٨٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо сабъаммасонӣ ва Қуръони бузургро ба ту додем.
88Ҳиҷр 15:88
لَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجًا مِّنۡهُمۡ وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِلۡمُؤۡمِنِينَ ٨٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар баъзе аз мардону занонашонро ба чизе баҳравар сохтаем, ту ба он нигоҳ макун. Ва ғами онҳоро махӯр. Ва дар баробари мӯъминон фурӯтан (хоксор) бош.
89Ҳиҷр 15:89
وَقُلۡ إِنِّيٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلۡمُبِينُ ٨٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бигӯ: «Ман бимдиҳандае равшангарам».
90Ҳиҷр 15:90
كَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَى ٱلۡمُقۡتَسِمِينَ ٩٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳамонанди азобе, ки бар тақсимкунандагон нозил кардем:
91Ҳиҷр 15:91
ٱلَّذِينَ جَعَلُواْ ٱلۡقُرۡءَانَ عِضِينَ ٩١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
онол, ки Қуръонрю ба қисмҳо тақсим карда буданд.
92Ҳиҷр 15:92
فَوَرَبِّكَ لَنَسۡـَٔلَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ ٩٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба Парвардигорат савганд, ки ҳамаро бозхост кунем,
93Ҳиҷр 15:93
عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ٩٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ба хотири корҳое, ки мекардаанд!
94Ҳиҷр 15:94
فَٱصۡدَعۡ بِمَا تُؤۡمَرُ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ٩٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба ҳар чӣ амр шудаӣ, сареҳу баланд бигӯ ва аз мушрикон рӯйгардон бош!
95Ҳиҷр 15:95
إِنَّا كَفَيۡنَٰكَ ٱلۡمُسۡتَهۡزِءِينَ ٩٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо масхаракунандагонро аз ту бозмедорем,
96Ҳиҷр 15:96
ٱلَّذِينَ يَجۡعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ ٩٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
онҳо, ки бо Оллоҳ худое дигар қоил мешаванд. Пас ба зудӣ хоҳанд донист.
97Ҳиҷр 15:97
وَلَقَدۡ نَعۡلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدۡرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ٩٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва медонем, ки ту аз гуфторашон дилтанг мешавӣ.
98Ҳиҷр 15:98
فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ ٩٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба ситоиши Парвардигорат тасбеҳ кун ва аз саҷдакунандагон бош!
99Ҳиҷр 15:99
وَٱعۡبُدۡ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأۡتِيَكَ ٱلۡيَقِينُ ٩٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Парвардигоратро бипараст, то лаҳзаи маргат фаро расад!