عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
About what are they asking one another?
از چه چيز مىپرسند؟
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١
About what are they asking one another?
از چه چيز مىپرسند؟
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ٢
About the great news -
از آن خبر بزرگ،
ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ٣
That over which they are in disagreement.
كه در آن اختلاف مى كنند.
كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ٤
No! They are going to know.
آرى، به زودى خواهند دانست.
ثُمَّ كـَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ٥
Then, no! They are going to know.
باز هم آرى، به زودى خواهند دانست.
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدًا ٦
Have We not made the earth a resting place? (Have we not smoothed the Earth's surface?)
آيا ما زمين را بسترى نساختيم؟
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادًا ٧
And the mountains as stakes?
و كوهها را ميخهايى؟
وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجًا ٨
And We created you in pairs
و شما را جفت جفت آفريديم.
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتًا ٩
And made your sleep [a means for] rest
و خوابتان را آسايشتان گردانيديم.
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسًا ١٠
And made the night as clothing
و شب را پوششتان قرار داديم.
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا ١١
And made the day for livelihood
و روز را گاه طلب معيشت.
وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعًا شِدَادًا ١٢
And constructed above you seven strong [heavens]
و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا كرديم.
وَجَعَلۡنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ١٣
And made [therein] a burning lamp
و چراغى روشن آفريديم.
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ١٤
And sent down, from the rain clouds, pouring water
از ابرهاى بارانزاى آبى فراوان نازل كرديم،
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا ١٥
That We may bring forth thereby grain and vegetation
تا بدان دانه و نبات برويانيم،
وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ١٦
And gardens of entwined growth.
و بستانهاى انبوه.
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتًا ١٧
Indeed, the Day of Judgement is an appointed time -
هر آينه روز داورى روزى است معين.
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجًا ١٨
The Day the Horn is blown and you will come forth in multitudes
روزى كه در صور دميده شود و شما فوجفوج بياييد.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبًا ١٩
And the heaven is opened and will become gateways
آسمان شكافته شود و هر شكاف درى باشد.
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ٢٠
And the mountains are removed and will be [but] a mirage.
و كوهها روان شوند، و سراب گردند.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادًا ٢١
Indeed, Hell has been lying in wait
جهنم در انتظار باشد.
لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًا ٢٢
For the transgressors, a place of return,
طاغيان را بازگشتنگاهى است.
لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابًا ٢٣
In which they will remain for ages [unending].
زمانى دراز در آنجا درنگ كنند.
لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدًا وَلَا شَرَابًا ٢٤
They will not taste therein [any] coolness or drink
نه خُنكى چشند و نه آب؛
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ٢٥
Except scalding water and [foul] purulence -
جز آب جوشان و خون و چرك.
جَزَآءً وِفَاقًا ٢٦
An appropriate recompense.
اين كيفرى است برابر كردار.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابًا ٢٧
Indeed, they were not expecting an account
زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند.
وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًا ٢٨
And denied Our verses with [emphatic] denial.
و آيات ما را به سختى تكذيب مىكردند.
وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبًا ٢٩
But all things We have enumerated in writing.
و ما همه چيز را در كتابى شماره كردهايم.
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ٣٠
"So taste [the penalty], and never will We increase you except in torment."
پس بچشيد كه جز به شكنجه شما نخواهيم افزود.
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ٣١
Indeed, for the righteous is attainment -
پرهيزگاران را جايى است در امان از هر آسيب؛
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبًا ٣٢
Gardens and grapevines
بستانها و تاكستانها،
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابًا ٣٣
And full-breasted [companions] of equal age
و دخترانى همسال، با پستانهاى برآمده،
وَكَأۡسًا دِهَاقًا ٣٤
And a full cup.
و جامهاى پر.
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا وَلَا كِذَّٰبًا ٣٥
No ill speech will they hear therein or any falsehood -
نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ.
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ٣٦
[As] reward from your Lord, [a generous] gift [made due by] account,
و اين پاداشى است كافى، از جانب پروردگارت.
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابًا ٣٧
[From] the Lord of the heavens and the earth and whatever is between them, the Most Merciful. They possess not from Him [authority for] speech.
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست. آن خداى رحمان، كه كس را به او ياراى خطاب نباشد.
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ٣٨
The Day that the Spirit and the angels will stand in rows, they will not speak except for one whom the Most Merciful permits, and he will say what is correct.
روزى كه روح و فرشتگان به صف مىايستند، و كس سخن نمىگويد مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد.
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ٣٩
That is the True Day; so he who wills may take to his Lord a [way of] return.
آن روز روزى است آمدنى. پس هر كه خواهد به سوى پروردگارش بازگردد.
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابًا قَرِيبًا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ٤٠
Indeed, We have warned you of a near punishment on the Day when a man will observe what his hands have put forth and the disbeliever will say, "Oh, I wish that I were dust!"
ما شما را از عذابى نزديك مىترسانيم: روزى كه آدمى هر چه را پيشاپيش فرستاده است مىنگرد و كافر مىگويد: اى كاش من خاك مىبودم.