سوره مریم
ترجمهٔ صفحه ۳۰۷
پس اى زن، بخور و بياشام و شادمان باش و اگر از آدميان كسى را ديدى بگوى: براى خداى رحمان روزه نذر كردهام و امروز با هيچ بشرى سخن نمىگويم.
كودك را برداشت و نزد قوم خود آورد. گفتند: اى مريم، كارى قبيح كردهاى.
اى خواهر هارون، نه پدرت مرد بدى بود و نه مادرت زنى بدكاره.
به فرزند اشاره كرد. گفتند: چگونه با كودكى كه در گهواره است سخن بگوييم.
كودك گفت: من بنده خدايم، به من كتاب داده و مرا پيامبر گردانيده است.
و هر جا كه باشم مرا بركت داده و تا زندهام به نماز و زكات وصيت كرده است.
و نيز نيكى كردن به مادرم. و مرا جبار و شقى نساخته است.
سلام بر من؛ روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه ديگر بار زنده برانگيخته مىشوم.
اين است عيسى بن مريم -به سخن حق- همان كه در باره او در ترديد بودند.
نسزد خداوند را كه فرزندى برگيرد. منزه است. چون اراده كارى كند، مىگويد: موجود شو. پس موجود مىشود.
و اللّه پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را بپرستيد، كه راه راست اين است.
گروهها با هم اختلاف كردند، پس واى بر كافران به هنگام حضور در آن روز بزرگ.
چه خوب مىشنوند و چه خوب مىبينند آن روز كه نزد ما مىآيند. ولى ستمكاران امروز در گمراهى آشكارى هستند.