سورة البلد

زه قسم خورم په دې ښار باندې

په داسې حال كې چې ته په دې ښار كې اوسېدونكى يې

او په زېږوونكي باندې او په هغه باندې چې ده زېږولي دي

یقینًا یقینًا مونږ انسان په مشقت كې پیدا كړى دى

ایا دغه (كافر انسان) خیال كوي چې بېشكه شان دا دى چې په ده باندې به هیڅوك قادر نشي

دى وايي: ما ډېر زیات مال خرڅ كړى (لګولى) دى

ایا دى خیال كوي چې بېشكه دى هیچا نه دى لیدلى

ایا مونږ ده ته دوه سترګې نه دي وركړي

او یوه ژبه او دوه شونډي

اومونږ ده ته دوه لارې ښودلي دي

نو ده د غونډۍ په ختلو كې هېڅ تكلیف ونه وېست

او ته څه شي پوه كړې چې (ختل د) غونډۍ څه شى دى؟

خلاصول د څټ (ازادول د مريي) دي

او طعام وركول دي په داسې ورځ كې چې د لوږې والا ده

یتیم ته چې د خپلوۍ خاوند وي

یا مسكین ته چې په خاورو ككړ وي

بیا دغه له هغو كسانو ځنې وي چې ایمان يې راوړى وي او یو بل ته د صبر وصیت كوي او یو بل ته د مهربانۍ (او شفقت) كولو وصیت كوي

دغه كسان دښي اړخ والا دي

او هغه كسان چې زمونږ په ایتونو باندې كافران شوي دي۔ دوى د چپ (ګس) اړخ والا دي

په دوى باندې به سرپوښ كړى شوى اور وي