سوره زمر آیه ۵۷
أَوۡ تَقُولَ لَوۡ أَنَّ ٱللَّهَ هَدَىٰنِي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ ۵۷
يا بگويد: اگر خدا مرا هدايت كرده بود، من از پرهيزگاران مى‌بودم.
یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت می کرد، یقیناً از پرهیزگاران بودم»
یا به وايي: كه حقیقتًا الله ما ته هدایت كړى وى (، نو) زه به خامخا د پرهېزګارانو ځنې وى
Ё бигӯяд: «Агар Худо маро ҳидоят мекард, ман аз парҳезгорон мебудам».
یاخود بڵێت: ئه‌گه‌ر به‌ڕاستی خوا هیدایه‌ت و ڕێنموویی بکردمایه، ئه‌وه من له ڕیزی پارێزکاران و چاکاندا ده‌بووم!!
Yan bêje: "Eger Xuda min bida ser rêya rast ezê jî bibûma ji xweparêzan
Or [lest] it say, "If only Allah had guided me, I would have been among the righteous."
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
یا این که نگوید: اگر خداوند راهنمائیم می‌کرد از زمره‌ی پرهیزگاران می‌شدم (و هم‌اکنون همچون ایشان در بهشت بسر می‌بردم. امّا دیگر گذشت). [[«لَوْ أَنَّ اللهَ هَدَانِی»: بیان چنین عباراتی به خاطر تحیّر و تحسّر است و اظهار ندامت بر گذشته است (نگا: ابراهیم / 21). یا این که چنان که قرطبی می‌گوید: سخن حقی است و مراد باطل است (نگا: انعام / 148).]]
تفسیر مختصر
یا به تقدیر استدلال کند، و بگوید: اگر الله مرا توفیق داده بود به‌طور قطع از پرهیزگاران او بودم؛ و اوامرش را اجرا، و از نواهی‌اش اجتناب می‌کردم.
نمایش با رسم ساده (املایی)
أو تقول لو أن الله هداني لكنت من المتقين