سوره غافر آیه ۶۸
هُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَإِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ۶۸
اوست كه زنده مىكند و مىميراند. و چون اراده چيزى كند مىگويدش: موجود شو. پس موجود مىشود.
او کسی است که زنده می کند و می میراند، پس هنگامی که چیزی را بخواهد، تنها به او می گوید: «موجود شو» پس (بی درنگ) موجود می شود.
دى همغه ذات دى چې ژوندي كول كوي او مړه كول كوي، نو كله چې د یو كار (د ایجاد) فیصله وكړي، نو بېشكه همدا خبره ده چې ده ته وايي: موجود شه! نو هغه موجود شي
Ӯст, ки зинда мекунад ва мемиронад. Ва чун иродаи чизе кунад, мегӯядаш: «Мавҷуд шав!» Пас мавҷуд мешавад.
ههر ئهوزاته، ژیان دهبهخشێت وزیندهوهران و گیانلهبهران دهمرێنێت، جاکاتێک بڕیاری شتێکی دا ههر ئهوهندهیه که پێی بفهرموێت: ببه، دهست بهجێ دهبێت.
Ew e ê ku vedijîne û dimirîne; vêca gava bivê karek biqedîne êdî tenê jê re dibêje: "Bibe", ew jî pêre pêre çêdibe
He it is who gives life and causes death; and when He decrees a matter, He but says to it, "Be," and it is.
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
او کسی است که زندگی میبخشد و میمیراند، و هنگامی که خواست کاری انجام پذیرد، تنها بدو میگوید: باش. پس میشود. [[«قَضَی أَمْراً ...»: (نگا: بقره / 117، آلعمران / 47، مریم / 35).]]
تفسیر مختصر
فقط او سبحانه همان ذاتی است که زنده کردن به دست او است، و فقط او همان ذاتی است که میراندن به دست او است، و هرگاه به چیزی حکم کند فقط به آن میگوید: (کن، باش)، بهناگاه موجود میشود.
نمایش با رسم ساده (املایی)
هو الذي يحيي ويميت فإذا قضى أمرا فإنما يقول له كن فيكون