سوره هود آیه ۷۵
إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌ مُّنِيبٌ ۷۵
ابراهيم بردبار است و رئوف است و فرمانبردار است.
بی گمان ابراهیم ، برد بار ، لابه گر بازگشت کننده (به سوی خدا) بود .
بېشكه ابراهیم یقینًا ډېر تحمل والا، آه كوونكى (په زړه ډېر نرم او الله ته) رجوع كوونكى دى
Иброҳим бурдбор аст ва раҳмдил аст ва фармонбардор аст!
بهڕاستی ئیبراهیم زۆر لهسهرخۆ و به ئارام و خهمخۆر و گهڕاوهیه بۆ لای خوا.
Bi rastî Îbrahîm yekî xûy nermê, pir lavakarê xwe hisparê (Yezdan e)
Indeed, Abraham was forbearing, grieving and [frequently] returning [to Allah].
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
واقعاً ابراهیم بسی بردبار و آهکشنده و توبهکار بود. [[«لَحَلِیمُ»: بردبار و شکیبا. «أَوَّاهٌ»: آهکشنده. آه او به خاطر مصائبی بود که دامن مردم را گرفته بود. دلسوزانه به حال آنان تأسّف میخورد. «مُنِیبٌ»: رجوعکننده. برگردنده به خدا. توبهکار.]]
تفسیر مختصر
همانا ابراهیم علیه السلام بسیار بردبار بود، که تأخیر کیفر را میخواست، بسیار زاری کننده بهسوی پروردگارش، بسیار دعاگو، و بازگشت کننده بهسوی او تعالی بود.
نمایش با رسم ساده (املایی)
إن إبراهيم لحليم أواه منيب