فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحًا ۲
ترجمه (آیتی)
سوگند به اسبانى كه به سُم از سنگ آتش مى‌جهانند،
تفسیر نور (خرمدل)
آن اسبانی که (بر اثر برخورد چخماق سمهایشان به سنگهای سر راه) جرقّه‌ها برمی‌افروزند. [[«الْمُورِیَاتِ»: جمع مُورِیَة، آتش افروزندگان با چخماق. مراد تولیدکنندگان جرقّه‌ها است. «قَدْحاً»: زدن سنگ چخماق به یکدیگر برای تولید جرقّه. در اینجا به معنی اسم فاعل یعنی (قَادِحَات) و حال است. مراد زنندگان سمهای پا بر سنگهای زمین است.]]
تفسیر مختصر
و به گروه اسبانی سوگند یاد کرد که به‌سبب برخورد شدید سمهایشان به سنگ‌ها (جرقه) آتش برمی‌افروزد.