سوره عادیات آیه ۲
فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحًا ۲
سوگند به اسبانى كه به سُم از سنگ آتش مى‌جهانند،
و سوگند به اسبهایی که (در اثر اصطکاک سمشان باسنگها) جرقۀ (آتش) ایجاد کردند.
پس (قسم دى) په هغو اسونو چې په خپلو سُمانو سره تیږې وهي او اور را ایستونكي دي
савганд ба аспоне, ки ба сум аз санг оташ меҷаҳонанд
به‌و هۆکارانه‌ی کاتێك که ئاگر ده‌که‌نه‌وه‌و بریسکه ده‌ده‌ن.
Û bi wan hespên, ku (bi simên xwe çirûskên) agir derdixin
And the producers of sparks [when] striking
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
آن اسبانی که (بر اثر برخورد چخماق سمهایشان به سنگهای سر راه) جرقّه‌ها برمی‌افروزند. [[«الْمُورِیَاتِ»: جمع مُورِیَة، آتش افروزندگان با چخماق. مراد تولیدکنندگان جرقّه‌ها است. «قَدْحاً»: زدن سنگ چخماق به یکدیگر برای تولید جرقّه. در اینجا به معنی اسم فاعل یعنی (قَادِحَات) و حال است. مراد زنندگان سمهای پا بر سنگهای زمین است.]]
تفسیر مختصر
و به گروه اسبانی سوگند یاد کرد که به‌سبب برخورد شدید سمهایشان به سنگ‌ها (جرقه) آتش برمی‌افروزد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
فالموريات قدحا