فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٌ مُّبِينٌ ۱۰۷
ترجمه (آیتی)
عصايش را انداخت، اژدهايى راستين شد.
تفسیر نور (خرمدل)
پس موسی فوراً عصای خود را بینداخت، به ناگاه به صورت اژدهای آشکاری درآمد (که از حیات کامل برخوردار بود و بدین سو و آن سو میخزید و میجهید). [[«ثُعْبَانٍ»: اژدها. مار بزرگ. «مُبِینٌ»: آشکار. علنی. مراد از ذکر این قید این است که سحر و تردستی و چشمبندی در میان نبود، بلکه عصا حقیقتاً به اژدهای زنده تبدیل شد.]]
تفسیر مختصر
آنگاه موسی علیه السلام عصایش را افکند که بهناگاه در نظر بیننده به ماری بزرگ و آشکار تبدیل شد.