يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا ۶
ترجمه (آیتی)
مىگويد: مالى فراوان را تباه كردم.
تفسیر نور (خرمدل)
میگوید: من دارائی فراوانی را (در راه خوشگذرانیها و لذائذ خرج نمودهام و) نابود و تباه کردهام. [[«أَهْلَکْتُ»: نابود و تباه کردم. مراد خرج کردن و مصرف نمودن است. «لُبَداً»: انباشته و فراوان. «أَهْلَکْتُ مالاً لُّبَداً»: مرادِ چنین کافری و کافرانی، اظهار تفاخر به کثرت دارائی، و بذل و بخشش بیرویه به مردمان، و گشادهدستیها و ولخرجیهای فراوان است.]]
تفسیر مختصر
میگوید: تودهای انبوه از مال انفاق کردم.