هَلۡ أَتَىٰ عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ حِينٌ مِّنَ ٱلدَّهۡرِ لَمۡ يَكُن شَيۡـًٔا مَّذۡكُورًا ۱
ترجمه (آیتی)
هرآينه بر انسان مدتى از زمان گذشت و او چيزى در خور ذكر نبود.
تفسیر نور (خرمدل)
آیا (جز این است که) مدّت زمانی بر انسان (در شکم مادر، به گونه‌ی نطفه و جنین) گذشته است و او چیز قابل ذکر و شایسته‌ی توجّه نبوده است؟! [[«هَلْ أَتی ...»: = قَدْ أَتی. استفهام تقریری است و مراد تحقّق و تذکّر است، یعنی بلی که چنین زمانی بوده است. «مَذْکُوراً»: قابل ذکر. دارای نام و نشان.]]
تفسیر مختصر
زمانی طولانی بر انسان گذشته که در آن زمان، معدومی غیر قابل ذکر بوده است.