سوره انسان آیه ۱
هَلۡ أَتَىٰ عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ حِينٌ مِّنَ ٱلدَّهۡرِ لَمۡ يَكُن شَيۡـًٔا مَّذۡكُورًا ۱
هرآينه بر انسان مدتى از زمان گذشت و او چيزى در خور ذكر نبود.
یقیناً زمانی طولانی بر انسان گذشت که چیزی (مهم و) قابل ذکر نبود.
یقینًا په انسان باندې داسې وخت هم راغلى دى چې دى څه داسې د يادولو (وړ) شى نه و
Дар ҳақиқат бар инсон муддате аз замон гузашт ва ӯ чизе зикршуда набуд.
به‌ڕاستی ماوه‌یه‌کی زۆر له ڕۆژگار به‌سه‌ر ئاده‌میزادا هات که شتێکی وانه‌بوو ناو ببرێت.
Bi sond! meriv qe hêj tu tişt ne bûye, ku navê wî bihata gotinê; dan û demê pir dirêj li ser da borîye (paşê ji xalya qîmîtîye bênketî hêdî hatîye afirandinê)
Has there [not] come upon man a period of time when he was not a thing [even] mentioned?
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
آیا (جز این است که) مدّت زمانی بر انسان (در شکم مادر، به گونه‌ی نطفه و جنین) گذشته است و او چیز قابل ذکر و شایسته‌ی توجّه نبوده است؟! [[«هَلْ أَتی ...»: = قَدْ أَتی. استفهام تقریری است و مراد تحقّق و تذکّر است، یعنی بلی که چنین زمانی بوده است. «مَذْکُوراً»: قابل ذکر. دارای نام و نشان.]]
تفسیر مختصر
زمانی طولانی بر انسان گذشته که در آن زمان، معدومی غیر قابل ذکر بوده است.
نمایش با رسم ساده (املایی)
هل أتى على الإنسان حين من الدهر لم يكن شيئا مذكورا