إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ۱۳
ترجمه (آیتی)
او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود.
تفسیر نور (خرمدل)
این بدان خاطر است که در میان خانواده و کسان خود (در جهان، سرمست از شهوات و لذائذ حیوانی، و) مسرور (از کفر و گناه خویش) بوده است. [[«أَهْلِهِ»: خانواده و خویشان خود. دوستان و همدمان خود. «کَانَ ... مَسْرُوراً»: مراد سُرور ناشی از شهوتها و غفلتها، و لذّت حاصل از کفر و گناه است. سُروری نکوهیده و مذموم است که انسان را از یاد خدا غافل کند و او را در شهوات غوطه‌ور سازد.]]
تفسیر مختصر
به‌راستی‌که او در دنیا در میان خانواده‌اش به کفر و گناهانی که مرتکب می‌شد شادمان بود.