سوره انشقاق آیه ۱۳
إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ۱۳
او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود.
بی گمان او در (دنیا) میان خانوادۀ خود شادمان بود.
بېشكه دى په خپل اهل كې خوشاله و
Ӯ дар дунё назди касонаш шодмон зиста буд.
چونکه بهڕاستی ئهو جۆره کهسه کاتی خۆی لهناو ماڵ و خێزانیدا بهکهیف و ئاههنگی ناشهرعی، به بهرپاکردنی سفرهو خوانی حهرام دڵی خۆش بوو (مهبهستی ڕابواردنی حهرام بوو).
Loma ewa (di cihanê da) di nava malînê xwe da dilşabû ye (qe tiştek ji vê şapatê ne dianî bîra xwe)
Indeed, he had [once] been among his people in happiness;
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
این بدان خاطر است که در میان خانواده و کسان خود (در جهان، سرمست از شهوات و لذائذ حیوانی، و) مسرور (از کفر و گناه خویش) بوده است. [[«أَهْلِهِ»: خانواده و خویشان خود. دوستان و همدمان خود. «کَانَ ... مَسْرُوراً»: مراد سُرور ناشی از شهوتها و غفلتها، و لذّت حاصل از کفر و گناه است. سُروری نکوهیده و مذموم است که انسان را از یاد خدا غافل کند و او را در شهوات غوطهور سازد.]]
تفسیر مختصر
بهراستیکه او در دنیا در میان خانوادهاش به کفر و گناهانی که مرتکب میشد شادمان بود.
نمایش با رسم ساده (املایی)
إنه كان في أهله مسرورا