ترجمه (آیتی)
روزى كه كوهها را به راه مىاندازيم و زمين را بينى كه هر چه در اندرون دارد بيرون افكنده است و همه را براى حساب گرد مىآوريم و يك تن از ايشان را هم رها نمىكنيم.
تفسیر نور (خرمدل)
روزی ما (نظام جهان هستی را به عنوان مقدّمهای برای نظام نوین درهم میریزیم و از جمله) کوهها را به حرکت در میآوریم، و (همهی موانع سطح زمین را از میان برمیداریم، به گونهای که) زمین را (صاف و همهچیز را در آن) نمایان میبینی، و همگان را (برای حساب و کتاب) گرد میآوریم و کسی از ایشان را فرو نمیگذاریم. [[«یَوْمَ»: ظرف است برای فعل مقدّری چون (أُذْکُرْ). «نُسَیِّرُ»: به حرکت میاندازیم. راه میبریم. «بَارِزَةً»: پیدا و نمایان. از مصدر بُروز به معنی ظُهور. مراد این است که زمین لخت و عریان و خالی از کوهها و رودها و درختان و گیاهان و ساختمانها و غیره میشود. حال است. «لَمْ نُغَادِرْ»: رها نساختهایم. ترک نکردهایم.]]
تفسیر مختصر
و به یاد آور روزیکه کوهها را از جای خودشان محو و نابود میکنیم، و زمین را به خاطر از بینرفتن کوهها و درختان و بناهایش آشکار میبینی، و تمام مخلوقات را گرد میآوریم، به گونهای که هیچیک از آنها را جا نمیگذاریم مگر اینکه او را دوباره زنده میکنیم.