وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ۸
ترجمه (آیتی)
اما آن كس كه بخل و بى نيازى ورزيد،
تفسیر نور (خرمدل)
و امّا کسی که تنگ‌چشمی بکند (و به بذل و بخشش دارائی در راه خدا دست نیازد) و خود را بی‌نیاز (از خدا و توفیق و پاداش دنیوی و اخروی الهی) بداند. [[«إسْتَغْنَی»: خود را بی‌نیاز دانست. مراد بی‌نیاز از خدا، و مدد و یاری دنیوی، و اجر و پاداش اخروی یزدان جهان است (نگا: عبس / 5).]]
تفسیر مختصر
و اما کسی‌که در مالش بخل ورزید و آن را در راهی که بخشش مال برایش واجب است نبخشید، و به‌سبب مال خویش از الله احساس بی‌نیازی کرد و چیزی از فضل او تعالی از الله درخواست نکرد.