سوره لیل آیه ۸
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ۸
اما آن كس كه بخل و بى نيازى ورزيد،
و اما کسی که بخل ورزید و بی نیازی طلبید.
او هر چې هغه څوك دى چې بخیلي كوي او بې پروايي كوي
Аммо он кас кӣ бахиливу беэҳтиёҷӣ кард.
به‌ڵام ئه‌وه‌ی ڕه‌زیل و ده‌ست نوقاو بێت و خۆی بێ نیاز بزانێت (ره‌زامه‌ندی خوایی مه‌به‌ست نه‌بێت)...
Kîjan jî çikûsî bike û xwe (ji Yezdan) ne hewce bibîne
But as for he who withholds and considers himself free of need
تفسیر
تفسیر نور (خرمدل)
و امّا کسی که تنگ‌چشمی بکند (و به بذل و بخشش دارائی در راه خدا دست نیازد) و خود را بی‌نیاز (از خدا و توفیق و پاداش دنیوی و اخروی الهی) بداند. [[«إسْتَغْنَی»: خود را بی‌نیاز دانست. مراد بی‌نیاز از خدا، و مدد و یاری دنیوی، و اجر و پاداش اخروی یزدان جهان است (نگا: عبس / 5).]]
تفسیر مختصر
و اما کسی‌که در مالش بخل ورزید و آن را در راهی که بخشش مال برایش واجب است نبخشید، و به‌سبب مال خویش از الله احساس بی‌نیازی کرد و چیزی از فضل او تعالی از الله درخواست نکرد.
نمایش با رسم ساده (املایی)
وأما من بخل واستغنى