حَتَّىٰٓ إِذَا فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ إِذَا هُمۡ فِيهِ مُبۡلِسُونَ ۷۷
ترجمه (آیتی)
تا آنگاه كه درى از عذاب سخت بر رويشان گشوديم، چنان كه از همه جا نوميد گشتند.
تفسیر نور (خرمدل)
(این وضع، یعنی آزمونهای رحمت و نعمت، و بلا و محنت برای بیداری ادامه مییابد، و ایشان هم بر گردنکشی و سرکشی خود میافزایند) تا دری از عذاب شدید (روز قیامت) را به رویشان میگشائیم و به ناگاه در آن درمانده و ناامید (از نجات) میگردند. (بدین ترتیب مراحل آزمون لطف و مهربانی، و گوشمالی و کیفر تربیتی، سپری میشود، و سرانجام عذاب ابدی و درماندگی همیشگی سر میرسد). [[«بَاباً ذَا عَذَابٍ»: دری از عذاب. مراد مجازات روز قیامت و عذاب دوزخ است (نگا: زخرف / 74 و 75). «مُبْلِسُونَ»: ماتمزدگان و متحیّران و ناامیدان از نجات (نگا: روم / 12 و 49).]]
تفسیر مختصر
تا اینکه دری از عذاب سخت را بر رویشان گشودیم ناگهان از هر گشایش و خیری ناامید شدند.