ترجمه (آیتی)
آگاه باش كه دين خالص از آن خداست و آنان كه سواى او ديگرى را به خدايى گرفتند، گفتند: اينان را از آن رو مى‌پرستيم تا وسيله نزديكى ما به خداى يكتا شوند. و خدا در آنچه اختلاف مى‌كنند ميانشان حكم خواهد كرد. خدا آن را كه دروغگو و ناسپاس باشد هدايت نمى‌كند.
تفسیر نور (خرمدل)
هان! تنها طاعت و عبادت خالصانه برای خدا است و بس. کسانی که جز خدا سرپرستان و یاوران دیگری را برمی‌گیرند (و بدانان تقرّب و توسّل می‌جویند، می‌گویند:) ما آنان را پرستش نمی‌کنیم مگر بدان خاطر که ما را به خداوند نزدیک گردانند. خداوند روز قیامت میان ایشان (و مؤمنان) درباره‌ی چیزی که در آن اختلاف دارند داوری خواهد کرد. خداوند دروغگوی کفرپیشه را (به سوی حق) هدایت و رهنمود نمی‌کند (و او را با وجود کذب و کفر به درک و فهم حقیقت نائل نمی‌گرداند). [[«لِلّهِ الدِّینُ الْخَالِصُ»: تنها عبادت بی‌شائبه از کفر و شرک، خداپسند و مقبول خدا است. تنها خدا، طاعت و عبادت خالصانه می‌گردد و بس. «مِن دُونِهِ»: غیر از خدا. جدای از خدا. «أَوْلِیَآءَ»: سرپرستان. یاوران. مراد معبودها است. از قبیل: فرشتگان و عُزَیر و عیسی و اصنام. (نگا: اعراف / 27 و 30، هود / 20 و 113، رعد / 16، کهف / 50 و 102، فرقان / 18، عنکبوت / 41). «زُلْفی»: (نگا: سبأ / 37، ص / 25 و 40). «کُفَّار»: کفرپیشه. کفران کننده نعمت.]]
تفسیر مختصر
آگاه باشید که دین خالی از شرک از آنِ الله است، و کسانی‌که به جای الله دوستانی از بت‌ها و طاغوت‌ها گرفته‌اند و آنها را به جای الله عبادت می‌کنند، برای عبادت آنها این‌گونه بهانه می‌آورند که: ما اینها را فقط به این هدف عبادت می‌کنیم که جایگاه ما را به الله نزدیک سازند، و نیازهای ما را به‌سوی او ارجاع دهند، و نزد او برای ما شفاعت کنند؛ به‌راستی‌که الله در روز قیامت میان مؤمنان موحّد و یکتاپرست و کافران مشرک، در توحید که مورد اختلافشان بود داوری می‌کند. قطعاً الله کسی را که با بستن دروغ به الله به او تعالی شریک نسبت می‌دهد، و از نعمت‌هایی که الله به او بخشیده ناسپاسی می‌کند به راه یافتن به‌سوی حق توفیق نمی‌دهد.