وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجًا ۱۶
ترجمه (آیتی)
و ماه را روشنى آنها، و خورشيد را چراغشان گردانيد.
تفسیر نور (خرمدل)
و ماه را در میان آنها تابان، و خورشید را چراغ (درخشان) کرده است؟ [[«نُوراً»: (نگا: یونس / 5). «سِرَاجاً»: (نگا: فرقان / 61).]]
تفسیر مختصر
و ماه را در آسمان دنیا، نوری برای ساکنان زمین، و خورشید را درخشنده قرار داد.