قرآن فارسیquranfa.com
سُورَةُ الفجر

Сураи Фаҷр

Сураи 89Маккӣ30 оятСаҳифаи 593
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Фаҷр 89:1

وَٱلۡفَجۡرِ ١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Савганд ба сапедаи субҳ

2Фаҷр 89:2

وَلَيَالٍ عَشۡرٍ ٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва савганд ба шабҳои даҳгона (даҳ шаби Зулҳиҷҷа)

3Фаҷр 89:3

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва савганд ба ҷуфту тоқ

4Фаҷр 89:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан ниҳад.

5Фаҷр 89:5

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجۡرٍ ٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё дар ин зикркардашудаҳо хирадмандро савгандҳои кофист?

6Фаҷр 89:6

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё надидаӣ, ки Парвардигори ту бо қавми Од чӣ кард?

7Фаҷр 89:7

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Бо Ирам, ки сутунҳо дошт?

8Фаҷр 89:8

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва монанди он дар ҳеҷ шаҳре офарида нашуда буд.

9Фаҷр 89:9

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва қавми Самуд, ки дар он водӣ сангро мебуриданд.

10Фаҷр 89:10

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва қавми Фиръавн, он дорандаи мехҳо,

11Фаҷр 89:11

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

онҳо дар шаҳрҳо аз ҳад таҷовуз карданд

12Фаҷр 89:12

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва дар онҳо бисёр фасод карданд.

13Фаҷр 89:13

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва Парвардигори ту тозиёнаи азобро бар сарашон фуруд овард.

14Фаҷр 89:14

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Зеро Парвардигорат дар камингоҳ аст.

15Фаҷр 89:15

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аммо одамӣ, чута Парвардигораш биёзмояд ва гиромиаш дорад ва неъматаш диҳад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро гиромӣ дошт».

16Фаҷр 89:16

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва чун биёзмоядаш ва ризқ бар ӯ танг гирад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро хор сохт».

17Фаҷр 89:17

كـَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

На чунон аст. Шумо ятимро гиромӣ намедоред

18Фаҷр 89:18

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва якдигарро ба таъом додани мискиш тарғиб намекунед

19Фаҷр 89:19

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلًا لَّمًّا ١٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва меросро ҳарисона мехӯред

20Фаҷр 89:20

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبًّا جَمًّا ٢٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва молро фаровон дӯст доред.

21Фаҷр 89:21

كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكًّا دَكًّا ٢١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оре, чун замин шикаста шавад ва шикаста шавад

22Фаҷр 89:22

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ٢٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва амри Парвардигори ту фаро расад ва фариштагон саф дар саф шаванд

23Фаҷр 89:23

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва дар он рӯз ҷаҳаннамро ҳозир оранд, одамӣ панд гирад. Ва чӣ ҷои панд гирифтан бошад?

24Фаҷр 89:24

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мегӯяд: «Эй кош ки барои ҳаёти ҷовидонаи худ пешопеш чизе мефиристодам».

25Фаҷр 89:25

فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ ٢٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Дар он рӯз касе чун азоби ӯ азоб накунад

26Фаҷр 89:26

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ ٢٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва монанди занҷири ӯ ба занҷир накашад.

27Фаҷр 89:27

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Эй рӯҳи оромишёфта,

28Фаҷр 89:28

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً ٢٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

хушнуду писандида ба сӯи Парвардигорат бозгард

29Фаҷр 89:29

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва дар зумраи бандагони Ман дохил шав

30Фаҷр 89:30

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва ба биҳишти Ман дарой!

Намоиш

Хондан