1Моъун 107:1
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё онро, ки рӯзи ҷазоро дурӯғ мешумурад, дидӣ?
سُورَةُ الماعون
Сураи Моъун
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Моъун 107:2
فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ӯ ҳамон касест, ки ятимро ба иҳонат (хорӣ) меронад
3Моъун 107:3
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва мардумро ба таъом додан ба бенаво тарғиб намекунад.
4Моъун 107:4
فَوَيۡلٌ لِّلۡمُصَلِّينَ ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас вой бар он намозгузороне,
5Моъун 107:5
ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки дар намози худ саҳл ангоранд (дар ғафлатанд),
6Моъун 107:6
ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
онон, ки риё мекунанд
7Моъун 107:7
وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва аз додани закот саркашӣ мекунанд.