قرآن فارسیquranfa.com
سُورَةُ الصافات

Сураи Соффот

Сураи 37Маккӣ182 оятСаҳифаи 446
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Соффот 37:1

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّا ١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Савганд ба он фариштагон, ки барои Худо саф бастаанд,

2Соффот 37:2

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرًا ٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

савганд ба он фариштагон, ки абрҳоро меронанд,

3Соффот 37:3

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا ٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

савганд ба он фариштагон, ки зикри Худоро мехонанд,

4Соффот 37:4

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٌ ٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ки Худои шумо Худои яктост.

5Соффот 37:5

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ ٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Парвардигори осмонҳову замин аст ва ҳар чӣ дар миёни онҳост. Ва Парвардигори машрикҳост!

6Соффот 37:6

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ ٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо осмони дунёро ба зинати ситорагон биёростем.

7Соффот 37:7

وَحِفۡظًا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٍ مَّارِدٍ ٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва аз ҳар шайтони нофармон нигаҳ доштем.

8Соффот 37:8

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ ٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

То сухани сокинони олами болоро нашнаванд ва аз ҳар сӯй ронда шаванд.

9Соффот 37:9

دُحُورًاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ وَاصِبٌ ٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

То дур гарданд ва барои онҳост азобе доим.

10Соффот 37:10

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ١٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ғайри он шайтон, ки ногаҳон чизе бирабояд ва ногаҳон шӯълаи сӯзандае дунболаш кунад.

11Соффот 37:11

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبِۭ ١١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас, аз кофирон бипурс, ки оё офариниши онҳо душвортар аст ё он чӣ Мо офаридаем. Мо онҳоро аз гиле часпанда офаридаем.

12Соффот 37:12

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ ١٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ту дар тааҷҷуб шудӣ ва онҳо масхара мекунанд.

13Соффот 37:13

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ ١٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва чун ба онҳо панд дода шавад, панд, намепазиранд.

14Соффот 37:14

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةً يَسۡتَسۡخِرُونَ ١٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва чун ояе бубинанд, аз якдигар мехоҳанд, то онро ба масхара гиранд.

15Соффот 37:15

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّبِينٌ ١٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва мегӯянд: «Ин чизе ғайри ҷодуи ошкор нест,

16Соффот 37:16

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ١٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

оё вақте ки мо мурдем ва хоку устухон шудем, моро зинда мекунанд?

17Соффот 37:17

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ١٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ё падарони моро?»

18Соффот 37:18

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ ١٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Бигӯ: «Бале, ва шумо хору бечора мешавед!»

19Соффот 37:19

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ ١٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва онон худ хоҳанд дид, ки ба як фармон ҳамаро зинда мекунанд.

20Соффот 37:20

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ٢٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мегӯянд: «Вой бар мо, ин ҳамон рӯзи ҷазост!»

21Соффот 37:21

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ٢١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ин ҳамон рӯзи довари аст, ки дурӯғаш мепиндоштед.

22Соффот 37:22

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ ٢٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ононро, ки зулм мекарданд ва ҳамроҳонашонро ва онҳоеро, ки ба ҷои Худои якто мепарастиданд, ҷамъ оваред.

23Соффот 37:23

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ ٢٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ҳамаро ба роҳи ҷаҳаннам роҳ нишон диҳед.

24Соффот 37:24

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ ٢٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва нигаҳ доредашон, бояд бозхост шаванд.

25Соффот 37:25

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ ٢٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

«Чаро якдигарро ёрӣ намекунед?»

26Соффот 37:26

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ ٢٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

На, имрӯз ҳама таслимшавандагонанд.

27Соффот 37:27

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ ٢٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва он гоҳ рӯй ба якдигар кунанд ва бипурсанд.

28Соффот 37:28

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ ٢٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гӯянд: «Шумо будед, ки аз дари некхоҳӣ бар мо медаромадед».

29Соффот 37:29

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ٢٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гӯянд: «На, шумо имон наёварда будед.

30Соффот 37:30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمًا طَٰغِينَ ٣٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Моро бар шумо ҳеҷ ғолибияте набуд. Шумо худ мардумоне нофармон будед.

31Соффот 37:31

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ٣١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гуфтаи Парвардигорамон бар мо воҷид шуд. Акнун бояд бичашем.

32Соффот 37:32

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ٣٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо шуморо гумроҳ кардем ва худ низ гумроҳ будем».

33Соффот 37:33

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٍ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ ٣٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Дар он рӯз ҳама дар азоб шариканд.

34Соффот 37:34

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ٣٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо бо гунаҳкорон чунин мекунем.

35Соффот 37:35

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ ٣٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Чун ба онон гуфта мешуд, ки ғайри Худои якто худое нест, такаббур мекарданд

36Соффот 37:36

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجۡنُونِۭ ٣٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва мегуфтанд: «Оё ба хотири шоири девонае худоёнамонро тарк гӯем?»

37Соффот 37:37

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٣٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

На, он паёмбар ҳақро овард ва паёмбарони пешинро тасдиқ кард.

38Соффот 37:38

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ ٣٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Шумо азоби дардоварро хоҳед чашид!

39Соффот 37:39

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ٣٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Дар баробари амалҳоятон ҷазо хоҳед дид.

40Соффот 37:40

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ٤٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ғайри бандагони мухлиси Худо,

41Соффот 37:41

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٌ مَّعۡلُومٌ ٤١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ки онҳоро ризқе муъайян аст.

42Соффот 37:42

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ ٤٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

аз меваҳо, ва гиромӣ доштагонанд

43Соффот 37:43

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ٤٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

дар биҳиштҳои пурнеъмат,

44Соффот 37:44

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَٰبِلِينَ ٤٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

бар тахтҳое, ки рӯбарӯи ҳаманд.

45Соффот 37:45

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٍ مِّن مَّعِينِۭ ٤٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва ҷоме аз чашмаи хушгувор миёнашон ба гардиш дарояд,

46Соффот 37:46

بَيۡضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّٰرِبِينَ ٤٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

сафед асту нӯшандагонашро лаззатбахш,

47Соффот 37:47

لَا فِيهَا غَوۡلٌ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ ٤٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

на дарди сар орад ва на нӯшанда маст шавад.

48Соффот 37:48

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٌ ٤٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Заноне фарохчашм, ки танҳо ба шавҳарони худ назар доранд, ҳамдами онҳоянд.

49Соффот 37:49

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٌ مَّكۡنُونٌ ٤٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ҳамонанди тухми мурғҳое дур аз дастрас.

50Соффот 37:50

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ ٥٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Рӯ ба якдигар кунанд ва гуфтугӯ кунанд.

51Соффот 37:51

قَالَ قَآئِلٌ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ٥١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Яке аз онҳо гӯяд: «Маро ҳамнишине буд,

52Соффот 37:52

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ ٥٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ки мегуфт: «Оё ту аз онҳо ҳастӣ, ки тасдиқ мекунанд?

53Соффот 37:53

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ٥٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё он гоҳ, ки мурдему хоку устухон шудем, ҷазоямон медиҳанд?»

54Соффот 37:54

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ٥٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гӯянд: «Метавонед аз боло бинигаред?»

55Соффот 37:55

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ ٥٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аз боло бинигарад ва ӯро дар миёни оташи дӯзах бинад.

56Соффот 37:56

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ ٥٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гуядаш: «Ба Худо савганд, наздик буд, ки маро ба ҳалокат афканӣ.

57Соффот 37:57

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ ٥٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва агар мавҳибати (бахшиши) Парвардигорам набуд, ман низ аз ҳозиршудагони азоб мебудам.

58Соффот 37:58

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ ٥٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё моро марге нест,

59Соффот 37:59

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ٥٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ҷуз он марги нахустин? Ва дигар азобамон намекунанд?»

60Соффот 37:60

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ٦٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ҳар оина (албатта) ин аст комёбии бузург!

61Соффот 37:61

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ ٦١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Амалкунандагон бояд барои чунин мукофоте амал кунанд.

62Соффот 37:62

أَذَٰلِكَ خَيۡرٌ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ٦٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё хӯришро ин беҳтар ё дарахти заққум?

63Соффот 37:63

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةً لِّلظَّٰلِمِينَ ٦٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо он дарахтро барои ибтилои (гирифтории) ситамкорон падид овардаем.

64Соффот 37:64

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ ٦٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Дарахтест, ки аз қаъри ҷаҳаннам мерӯяд,

65Соффот 37:65

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ٦٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мевааш монанди сари шайтонҳо аст,

66Соффот 37:66

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ٦٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

дӯзахиён аз он мехӯранд ва шикам пур месозанд

67Соффот 37:67

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبًا مِّنۡ حَمِيمٍ ٦٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва бар сари он омехтае аз оби сӯзон менушанд.

68Соффот 37:68

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ ٦٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Сипас бозгашташон ба ҳамон ҷаҳаннам аст.

69Соффот 37:69

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ ٦٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Онҳо падарони худро пеш аз худ гумроҳ ёфтанд

70Соффот 37:70

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ ٧٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва аз паи онҳо шитобон мераванд.

71Соффот 37:71

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٧١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва пеш аз онҳо бештар пешиниён гумроҳ шуданд.

72Соффот 37:72

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ٧٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва Мо бимдиҳандагоне ба миёнашон фиристодем.

73Соффот 37:73

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ ٧٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас бингар, ки саранҷоми он бимёфтагон чӣ гуна буд.

74Соффот 37:74

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ٧٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ғайри бандагони мухлиси Худо!

75Соффот 37:75

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ ٧٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Нӯҳ Моро нидо кард ва Мо чӣ нек посухдиҳандае будем!

76Соффот 37:76

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ٧٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯ ва касонашро аз андӯҳи бузург наҷот додем.

77Соффот 37:77

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ ٧٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва фарзандонашро боқӣ гузоштем.

78Соффот 37:78

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ٧٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ ниҳодем.

79Соффот 37:79

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Салом бар Нӯҳ бод дар саросари ҷаҳон!

80Соффот 37:80

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ٨٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем.

81Соффот 37:81

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٨١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.

82Соффот 37:82

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ٨٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Сипас дигаронро ғарқ сохтем.

83Соффот 37:83

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ ٨٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Иброҳим аз пайравони ӯ буд.

84Соффот 37:84

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٍ سَلِيمٍ ٨٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Он гоҳ ки бо диле холи аз шубҳа рӯй ба Парвардигораш овард.

85Соффот 37:85

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ ٨٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ба падараш ва қавмаш гуфт: «Чӣ мепарастед?

86Соффот 37:86

أَئِفۡكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ٨٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё ба ҷои Худои якто худоёни дурӯғинро мехоҳед?

87Соффот 37:87

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٨٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ба Парвардигори ҷаҳониён чӣ гумон доред?»

88Соффот 37:88

فَنَظَرَ نَظۡرَةً فِي ٱلنُّجُومِ ٨٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Нигоҳе ба ситорагон кард

89Соффот 37:89

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ٨٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва гуфт: «Ман беморам!»

90Соффот 37:90

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ ٩٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аз ӯ рӯйгардон шуданд ва бозгаштанд.

91Соффот 37:91

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ٩١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пинҳонӣ назди худоёнашон омад ва гуфт: «Чизе намехӯред?

92Соффот 37:92

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ ٩٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Чаро сухан намегӯед?»

93Соффот 37:93

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ ٩٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва дар ниҳон дасте бақувват бар онҳо зад.

94Соффот 37:94

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ ٩٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Қавмаш шитобон наздаш омаданд.

95Соффот 37:95

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ ٩٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гуфт: «Оё чизҳоеро, ки худ метарошед, мепарастед?

96Соффот 37:96

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ ٩٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Худои яктост, ки шумо ва ҳар чӣ месозед, офаридааст».

97Соффот 37:97

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنًا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ ٩٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гуфтанд: «Барояш биное оозед ва дар оташаш андозед».

98Соффот 37:98

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدًا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ ٩٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Хостанд то бадандешӣ кунанд, Мо низ онҳоро зердаст (хору мағлуб) гардонидем.

99Соффот 37:99

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ٩٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Гуфт: «Ман ба сӯи Парвардигорам меравам. Ӯ маро роҳнамоӣ хоҳад кард.

100Соффот 37:100

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ١٠٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Эй Парвардигори ман, маро фарзанде солеҳ ато кун!»

101Соффот 37:101

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍ ١٠١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас ӯро ба писаре бурдбор хушхабар додем.

102Соффот 37:102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ١٠٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Чун бо падар ба ҷое расид, ки бояд ба кор сар кунанд, гуфт: «Эй писаракам, дар хоб дидаам, ки туро забҳ мекунам. Бингар, ки чӣ меандешӣ». Гуфт: «Эй падар, ба ҳар чӣ фармон шудаӣ, амал кун, ки агар Худо бихоҳад, маро аз собирон (сабркунандагон) хоҳӣ ёфт».

103Соффот 37:103

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ ١٠٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Чун ҳар ду таслим шуданд ва ӯро ба пешонӣ хобонид,

104Соффот 37:104

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ ١٠٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо нидояш додем: «Эй Иброҳим,

105Соффот 37:105

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٠٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

хобатро ба ҳақиқат паивастӣ», Ва Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем.

106Соффот 37:106

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ ١٠٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ин озмоише ошкор буд.

107Соффот 37:107

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٍ ١٠٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва ӯро ба забҳе бузург бозхаридем

108Соффот 37:108

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ١٠٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.

109Соффот 37:109

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ ١٠٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Салом бар Иброҳим!

110Соффот 37:110

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١١٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем!

111Соффот 37:111

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.

112Соффот 37:112

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ١١٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯро ба Исҳок — паёмбаре шоиста мужда додем.

113Соффот 37:113

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٌ ١١٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯ на Исҳоқро баракат додем. Ва аз фарзандонашон баъзе некӯкор ҳастанд ва баъзе ба ошкоро бар худ ситамкор.

114Соффот 37:114

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ١١٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо ба Мӯсо ва Ҳорун неъмат додем.

115Соффот 37:115

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ١١٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Он ду ва мардумашонро аз ранҷе бузург наҷот бахшидем.

116Соффот 37:116

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ١١٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ононро ёрӣ додем, то ғолиб шуданд.

117Соффот 37:117

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ ١١٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва китобе равшангарашон додем.

118Соффот 37:118

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ ١١٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва ба роҳи рост ҳидояташон кардем.

119Соффот 37:119

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ١١٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва номи некашонро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.

120Соффот 37:120

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ١٢٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Салом бар Мӯсо ва Ҳорун!

121Соффот 37:121

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٢١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем!

122Соффот 37:122

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٢٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Он ду аз бандагони мӯъмини Мо буданд.

123Соффот 37:123

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٢٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва Илёс аз паёмбарон буд.

124Соффот 37:124

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ба мардуми худ гуфт: «Оё аз Худо наметарсед?

125Соффот 37:125

أَتَدۡعُونَ بَعۡلًا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ ١٢٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё Баълро ба худои мехонед ва Он беҳтарини офаринандагонро тарк мекунед?

126Соффот 37:126

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٢٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Парварднгори шумо ва Парвардигори падаронатон Худои яктост».

127Соффот 37:127

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ ١٢٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас дурӯғаш бароварданд ва онон аз ҳозиркардагонанд, (дар азоб)

128Соффот 37:128

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ١٢٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ғайри бандагони мухлиси Худо!

129Соффот 37:129

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ١٢٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.

130Соффот 37:130

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ ١٣٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Салом бар хонадони Илёс!

131Соффот 37:131

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٣١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо некӯкоронро инчунин подош (мукофот) медиҳем!

132Соффот 37:132

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٣٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.

133Соффот 37:133

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٣٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва Лут аз паёмбарон буд.

134Соффот 37:134

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ١٣٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем.

135Соффот 37:135

إِلَّا عَجُوزًا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ١٣٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ғайри пиразане, ки бо мардуми шаҳр бимонд.

136Соффот 37:136

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ١٣٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Сипас дигаронро ҳалок кардем.

137Соффот 37:137

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ ١٣٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Шумо бар (маскани) онҳо мегузаред бомдодон

138Соффот 37:138

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ١٣٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва шомгоҳон. Оё ақл намекунед?

139Соффот 37:139

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٣٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва Юнус аз паёмбарон буд.

140Соффот 37:140

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ١٤٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Чун ба он киштии пур аз мардум гурехт,

141Соффот 37:141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ ١٤١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

қуръа заданд ва ӯ дар қуръа мағлуб шуд.

142Соффот 37:142

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ١٤٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Моҳӣ фурӯ бурдаш ва ӯ лоиқи сарзаниш буд.

143Соффот 37:143

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ ١٤٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас агар аз тасбеҳ гуён намебуд,

144Соффот 37:144

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ١٤٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

то рӯзи қиёмат дар шиками моҳӣ мемонд.

145Соффот 37:145

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ١٤٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас ӯро, ки бемор буд, ба хушкӣ афкандем.

146Соффот 37:146

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةً مِّن يَقۡطِينٍ ١٤٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва бар болои сараш бӯтаи кадуе рӯёнидем.

147Соффот 37:147

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ ١٤٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва ӯро ба пайғамбарӣ бар сад ҳазор кас ва бештар фиристодем.

148Соффот 37:148

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٍ ١٤٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Онҳо имон оварданд ва то зинда буданд, бархурдорияшон додем.

149Соффот 37:149

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ ١٤٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аз онҳо бипурс; «Оё духтарон аз они Парвардигори ту бошанд ва писарон аз они онҳо?»

150Соффот 37:150

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ ١٥٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё вақте ки Мо малоикаро зан меофаридем, онҳо медиданд?

151Соффот 37:151

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ ١٥١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Огоҳ бош, ки аз дурӯғгӯияшон аст, ки мегӯянд:

152Соффот 37:152

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ١٥٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

«Худо соҳиби фарзанд аст». Дурӯғ мегӯянд.

153Соффот 37:153

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ ١٥٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё Худо духтаронро бар писарон бартарӣ дод?

154Соффот 37:154

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ ١٥٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Шуморо чӣ мешавад? Чӣ гуна ҳукм мекунед?

155Соффот 37:155

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ١٥٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё намеандешед?

156Соффот 37:156

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٌ مُّبِينٌ ١٥٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё бар даъвои худ далели равшане доред?

157Соффот 37:157

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ١٥٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Агар рост мегӯед, китобатонро биёваред.

158Соффот 37:158

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبًاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ ١٥٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва миёни Худову ҷинниён хешовандӣ қоил шуданд ва ҷинниён медонанд, ки ҳозиркардашудагонанд. (дар азоб).

159Соффот 37:159

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ١٥٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аз он сифат, ки меоварданд, Худо пок аст,

160Соффот 37:160

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ١٦٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ғайри бандагони мухлиси Худо!

161Соффот 37:161

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ ١٦١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Шумо ва бутоне, ки мепарастед,

162Соффот 37:162

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ ١٦٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

натавонистед гумроҳ кунед,

163Соффот 37:163

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ ١٦٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

магар он касро, ки роҳии ҷаҳаннам бошад.

164Соффот 37:164

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعۡلُومٌ ١٦٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

«Ва ҳар кас аз мо ҷое муъайян дорад.

165Соффот 37:165

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ ١٦٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Албатта мо сафзадагонем.

166Соффот 37:166

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ ١٦٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва албатта мо тасбеҳгӯяндагонем».

167Соффот 37:167

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ ١٦٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Агарчи мегуфтанд:

168Соффот 37:168

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرًا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٦٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

«Агар аз пешиниён назди мо китобе монда буд,

169Соффот 37:169

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ١٦٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

мо аз бандагони мухлиси Худо мебудем».

170Соффот 37:170

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ ١٧٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Онҳо ба он китоб кофир шуданд ва ба зуди, ки хоҳанд фаҳмид.

171Соффот 37:171

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٧١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо дар бораи бандагонамон, ки ба пайғамбарӣ мефиристем, аз пеш тасмим гирифтаем,

172Соффот 37:172

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ ١٧٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ки албатта онон ёрӣ мешаванд.

173Соффот 37:173

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ١٧٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва лашкари Мо худ ғолибанд.

174Соффот 37:174

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٍ ١٧٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас то муддате аз онҳо рӯй бигардон.

175Соффот 37:175

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ ١٧٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид.

176Соффот 37:176

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ ١٧٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё азоби Моро ба шитоб металабанд?

177Соффот 37:177

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ ١٧٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Чун азоб ба майдонашон фарояд, ин бимдодашудагон чӣ бомдоди баде хоҳанд дошт.

178Соффот 37:178

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٍ ١٧٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аз онҳо то чанде рӯй бигардон.

179Соффот 37:179

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ ١٧٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид.

180Соффот 37:180

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ١٨٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Муназзаҳ (покаст) аст Парвардигори ту — он Парвардигори пирӯзманд — аз ҳар чӣ ба васфи Ӯ мегӯянд!

181Соффот 37:181

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٨١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва салом бар паёмбарон!

182Соффот 37:182

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٨٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва ҳамд аз они Парвардигори ҷаҳониён аст!

Намоиш

Хондан