1Шуаро 26:1
طسٓمٓ ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
То, син, мим.
سُورَةُ الشعراء
Сураи Шуаро
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Шуаро 26:2
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Инҳост оёти ин китоби равшан(-у фаҳмо)
3Шуаро 26:3
لَعَلَّكَ بَٰخِعٌ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Шояд аз ин, ки имон намеоваранд, худро ҳалок созӣ.
4Шуаро 26:4
إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар бихоҳем, аз осмон барояшон мӯъҷизае нозил мекунем, ки дар баробари он ба фармонбарӣ сар фуруд оваранд.
5Шуаро 26:5
وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٍ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Барояшон ҳар сухани тозае аз Худои раҳмон нозил шавад, албатта аз он рӯгардонӣ мекунанд.
6Шуаро 26:6
فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас дурӯғ бароварданд. Ба зуди хабари он чизҳое, ки масхарааш мекарданд, ба онҳо бирасад.
7Шуаро 26:7
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٍ كَرِيمٍ ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё ба замин нанигаристаанд, ки чӣ қадар аз ҳар гуна гиёҳони некӯ дар он рӯёнидаем.
8Шуаро 26:8
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар ин ибратест, вале бештарашон мӯъмин набудаанд.
9Шуаро 26:9
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба ростӣ Парвардигори ту пирӯзманду меҳрубон аст!
10Шуаро 26:10
وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Парвардигорат Мӯсоро нидо до, д, ки: эй Мӯсо, ба сӯи он мардуми ситамгор бирав:
11Шуаро 26:11
قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ ١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
қавми Фиръавн. Оё намехоҳанд парҳезгор шаванд?
12Шуаро 26:12
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, метарсам, ки дурӯғгӯям хонанд.
13Шуаро 26:13
وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ ١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва дили ман танг гардад ва забонам кушода нашавад. Ҳорунро пайғамбарӣ деҳ!
14Шуаро 26:14
وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ ١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бар ман ба гуноҳе даъвое доранд, метарсам, ки маро бикушанд».
15Шуаро 26:15
قَالَ كـَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ ١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ҳаргиз, оёти Маро ҳар ду назди онҳо бибаред, Мо низ бо шумо ҳастем ва гӯшкунандаем.
16Шуаро 26:16
فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас назди Фиръавн равед ва бигӯед: «Мо расули Парвардигори ҷаҳониён ҳастем,
17Шуаро 26:17
أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки банӣ-Исроилро бо мо бифиристӣ».
18Шуаро 26:18
قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ ١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Оё ба ҳангоми кӯдакӣ назди худ парваришат надодем ва ту чанд сол аз умратро дар миёни мо нагузаронидӣ?
19Шуаро 26:19
وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ ١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он корро, ки аз ту оар зад, накардаӣ? Пас ту кофири неъматӣ».
20Шуаро 26:20
قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Он вақт, ки чунон кардам, аз хатокорон будам.
21Шуаро 26:21
فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمًا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва чун аз шумо тарсидам, гурехтам. Вале Парвардигори мам ба ман паёмбарӣ дод ва маро дар шумори паёмбарон овард.
22Шуаро 26:22
وَتِلۡكَ نِعۡمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва миннати ин неъматро бар ман мекунӣ, ки банӣ-Исроилро ғулом сохтаӣ?»
23Шуаро 26:23
قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Фиръавн гуфт: «Парвардигори ҷаҳониён чист?»
24Шуаро 26:24
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Агар ба яқин мепазиред, Парвардигори осмонҳову замин ва ҳар чӣ миёни онҳост»,
25Шуаро 26:25
قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ ٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба онон, ки дар атрофаш буданд, гуфт: «Оё нашунидед?»
26Шуаро 26:26
قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт; «Парвардпгори шумо ва Парвардигори падарони аввалини шумо».
27Шуаро 26:27
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٌ ٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Фиръазн гуфт: «Ин паёмбаре, ки бар шумо фиристода шуда, девона аст».
28Шуаро 26:28
قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ӯст Парвардигори машрику мағриб ва ҳар чӣ миёни он дӯст, агар ақл кунед».
29Шуаро 26:29
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ ٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Фиръавн гуфт: «Агар ба ҷои ман каси дигареро ба худои гири, ба зиндонат меафканам».
30Шуаро 26:30
قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٍ مُّبِينٍ ٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ҳатто агар мӯъҷизае равшан барои ту оварда бошам?»
31Шуаро 26:31
قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт; Агар рост мегӯӣ, онро биёвар».
32Шуаро 26:32
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٌ مُّبِينٌ ٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Асояшро партофт. Ба ошкоро аждаҳое шуд.
33Шуаро 26:33
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва дасташро берун овард. Дар назари бинандагон сафед менамуд.
34Шуаро 26:34
قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌ ٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба бузургони қавмаш, ки канораш буданд, гуфт: «Ин мард ҷодугаре доност.
35Шуаро 26:35
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ ٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мехоҳад ба ҷодуи. худ шуморо аз сарзаминатон берун кунад. Чӣ раъй медиҳед?»
36Шуаро 26:36
قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Аз ӯ ва ба бародараш мӯҳлат бихоҳ ва касон ба шаҳрҳо бифирист,
37Шуаро 26:37
يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
то ҳар ҷодугари доноеро, ки ҳаёт, назди ту биёранд».
38Шуаро 26:38
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٍ مَّعۡلُومٍ ٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҷодугаронро дар рӯзе муъайян ба ваъдагоҳ оварданд.
39Шуаро 26:39
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ ٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва мардумро гуфтанд: «Оё шумо низ ҷамъ меоед?
40Шуаро 26:40
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
То агар ҷодугарон пирӯз омаданд, ҳама ба онҳо пайравӣ кунем!»
41Шуаро 26:41
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ٤١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун ҷодугарон омаданд, ба Фиръавн гуфтанд: «Оё агар мо пирӯз шавем, моро музде хоҳад буд?»
42Шуаро 26:42
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذًا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ٤٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Оре, ҳама аз наздиконам хоҳед буд».
43Шуаро 26:43
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ ٤٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мӯсо ба онҳо гуфт: «Ҳар чӣ мехоҳед, партофтан, бипартоед!»
44Шуаро 26:44
فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ٤٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онон ресмонҳову чубҳои худ бияфканданд ва гуфтанд: «Ба иззати Фиръавн, ки мо пирӯз шудем!»
45Шуаро 26:45
فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ ٤٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Мӯсо асояшро партофт. Ногоҳ ҳамаи он дурӯғҳоеро, ки сохта буданд, фурӯ бурд.
46Шуаро 26:46
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ٤٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҷодугарон ба саҷда афтоданд.
47Шуаро 26:47
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Ба Парвардигори ҷаҳониён имон овардем,
48Шуаро 26:48
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٤٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парвардигори Мӯсо ва Ҳорун!»
49Шуаро 26:49
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ ٤٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Оё пеш аз он, ки шуморо рухсат диҳам, имон овардед? Албатта он мард бузурги шумост, ки шуморо ҷоду омӯхтааст. Хоҳед дид. Акнун дастҳову поҳоятонро аз чапу рост хоҳам бурид ва ҳамаатонро бар дор хоҳам кард!»
50Шуаро 26:50
قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ٥٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Боке нест, мо назди Парвардигорамон бозмегардем.
51Шуаро 26:51
إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٥١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо умед медорем, ки Парвардигорамон хатоҳои моро бубахшад, ки мо нахустин касоне ҳастем, ки имон овардем».
52Шуаро 26:52
۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٥٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ба Мӯсо ваҳй кардем, ки шабҳангом бандагони Маро берун бибар, ки аз паи шумо биёянд.
53Шуаро 26:53
فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٥٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Фиръавн ҷамъоварандагони сипоҳро ба шаҳрҳо фиристод.
54Шуаро 26:54
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٌ قَلِيلُونَ ٥٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки инҳо гурӯҳе андаканд
55Шуаро 26:55
وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ ٥٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва моро ба хашм овардаанд
56Шуаро 26:56
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ٥٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва мо ҳамагӣ омодаи ҷангем.
57Шуаро 26:57
فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ٥٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас онҳоро аз борҳову чашмасорҳо берун кардем
58Шуаро 26:58
وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٥٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва аз ганҷҳову хонаҳои некӯ,
59Шуаро 26:59
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٥٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ба ин тарз ҳамаро ба банӣ-Исроил вогузоштем
60Шуаро 26:60
فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ ٦٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Фиръавниён ба ҳангоми баромадани офтоб аз паи онҳо рафтанд.
61Шуаро 26:61
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ ٦١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чун он ду гурӯҳ якдигарро диданд, ёрони Мӯсо гуфтанд: «Гирифтор омадем!»
62Шуаро 26:62
قَالَ كـَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ٦٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ҳаргиз, Парвардигори ман бо ман аст ва маро роҳ хоҳад нишон дод».
63Шуаро 26:63
فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٍ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ ٦٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас ба Мӯсо ваҳй кардем, ки асоятро ба дарё бизан. Дарё бишикофт ва ҳар пора чун кӯҳе азим гашт.
64Шуаро 26:64
وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ ٦٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он гурӯҳи дигарро низ ба дарё расонидем.
65Шуаро 26:65
وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ٦٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мӯсо ва ҳамаи ҳамроҳонашро наҷот додем.
66Шуаро 26:66
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ٦٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он дигаронро ғарк сохтем.
67Шуаро 26:67
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ٦٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наоварданд!
68Шуаро 26:68
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٦٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту пирӯзманду бахшанда аст!
69Шуаро 26:69
وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ ٦٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва достони Иброҳимро барояшон тиловат кун!
70Шуаро 26:70
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ ٧٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ ки ба падару қавми худ гуфт: «Чӣ мепарастед?»
71Шуаро 26:71
قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ٧١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтачкд: «Бутонеро мепарастем ва муқими остонашон ҳастем».
72Шуаро 26:72
قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ ٧٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Оё вақте онҳоро мехонед, садоятонро мешунаванд?
73Шуаро 26:73
أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ ٧٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ё барои шумо фоидаву зиёне доранд?»
74Шуаро 26:74
قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ ٧٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «На, падаронамонро дидаем, ки чунин мекардаанд».
75Шуаро 26:75
قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ٧٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: Оё медонед, ки чӣ мепарастидаед
76Шуаро 26:76
أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ ٧٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
шумо ва падаронатон?
77Шуаро 26:77
فَإِنَّهُمۡ عَدُوٌّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онҳо душманони мананд, вале Парвардигори ҷаҳониён дӯсти ман аст.
78Шуаро 26:78
ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ ٧٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он, ки маро биёфарида, сипас роҳнамоиям мекунад
79Шуаро 26:79
وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ ٧٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва он, ки ба ман таъом медиҳад ва маро об медиҳад.
80Шуаро 26:80
وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ ٨٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва чун бемор шавам, шифоям мебахшад
81Шуаро 26:81
وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ ٨١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва он, ки маро мемиронад ва сипас зинда мекунад
82Шуаро 26:82
وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ ٨٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва он, ки умед медорам, ки дар рӯзи қиёмат хатоямро бибахшояд.
83Шуаро 26:83
رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمًا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ ٨٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Эй Парвардигори ман, маро ҳикмат бахш ва маро ба шоистагон бипайванд.
84Шуаро 26:84
وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٍ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ٨٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва зикри неки маро дар даҳони ояндагон андоз
85Шуаро 26:85
وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ٨٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва маро аз ворисони биҳишти пурнеъмат қарор деҳ
86Шуаро 26:86
وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٨٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва падарамро биёмурз, ки аз гумроҳон аст
87Шуаро 26:87
وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ ٨٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва дар рӯзи қиёмат маро расво масоз,
88Шуаро 26:88
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ٨٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
рӯзе, ки на мол нафъ медиҳад ва на фарзандон,
89Шуаро 26:89
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٍ سَلِيمٍ ٨٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ғайри он кас, ки бо қалбе покиза аз ширк ба назди Худо биёяд!»
90Шуаро 26:90
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ ٩٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва биҳиштро барои парҳезгорон наздик оранд.
91Шуаро 26:91
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ ٩١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ҷаҳаннамро дар назари кофирон ошкор кунанд.
92Шуаро 26:92
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ٩٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба онҳо гӯянд: Чизҳое, ки ба ҷои Худои якто мепарастидед, куҷоянд?
93Шуаро 26:93
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ ٩٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё ёриатон мекунанд, ё худ ёрӣ меҷӯянд?»
94Шуаро 26:94
فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ ٩٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онҳо ва кофиронро сармагун дар ҷаҳаннам андозанд
95Шуаро 26:95
وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ ٩٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва ҳамаи лашкари Иблисро.
96Шуаро 26:96
قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ ٩٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва дар ҳоле, ки дар ҷаҳаннам бо якдигар ҳусумат мекунанду, мегӯянд:
97Шуаро 26:97
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ ٩٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
«Ба Худо савганд, ки мо дар гумроҳии ошкор будем,
98Шуаро 26:98
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٩٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
он гоҳ ки шуморо бо Парвардигори ҷаҳониён баробар медонистем.
99Шуаро 26:99
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٩٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва моро бадкорон гумроҳ сохтанд
100Шуаро 26:100
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ١٠٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва акнун моро шафеъоне (халоскунандаҳое) нест
101Шуаро 26:101
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ١٠١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва моро дӯсти меҳрубоне нест.
102Шуаро 26:102
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٠٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Кош бори дигар ба дунё бозгардем, то аз мӯъминон гардем».
103Шуаро 26:103
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٠٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
104Шуаро 26:104
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٠٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
105Шуаро 26:105
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٠٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Қавми Нӯҳ паёмбаронро дурӯғ барозарданд.
106Шуаро 26:106
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٠٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ ки бародарашон Нӯҳ ба онҳо гуфт: «Оё наметарсед?
107Шуаро 26:107
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٠٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
108Шуаро 26:108
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٠٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.
109Шуаро 26:109
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٠٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.
110Шуаро 26:110
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!»
111Шуаро 26:111
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ ١١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Оё ба ту имон биёварем ва ҳол он ки камбағалон пайрави ту ҳастанд?»
112Шуаро 26:112
قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ١١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Дониши ман ба корҳое, ки мекунанд, намерасад.
113Шуаро 26:113
إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ ١١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар мефаҳмед, ҳисобаш танҳо бо Парвардигори ман аст.
114Шуаро 26:114
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ман мӯъминонро дур намекунам.
115Шуаро 26:115
إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ١١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бимдиҳандае ошкор ҳастам».
116Шуаро 26:116
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ ١١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Эй Нӯҳ агар бас накунӣ, сангсор мешавӣ».
117Шуаро 26:117
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ ١١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, қавми ман маро дурӯғ мебароранд.
118Шуаро 26:118
فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Миёни ману онҳо роҳе баркушой ва марову мӯъминони ҳамроҳи маро наҷот бидеҳ».
119Шуаро 26:119
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ١١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ӯ ва ҳамроҳонашро дар он киштии пур наҷот додем.
120Шуаро 26:120
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ ١٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва боқиро ғарк, кардем.
121Шуаро 26:121
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
122Шуаро 26:122
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
123Шуаро 26:123
كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Қавми Од паёмбаронро такзиб карданд (дурӯғ бароварданд).
124Шуаро 26:124
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ, ки бародарашон Ҳуд гуфт: «Оё наметарсед?
125Шуаро 26:125
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
126Шуаро 26:126
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.
127Шуаро 26:127
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.
128Шуаро 26:128
أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعۡبَثُونَ ١٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё бар сари ҳар баландӣ ба беҳудагӣ биное баланд месозед?
129Шуаро 26:129
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ ١٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бад-ин пиндор, ки ҳамеша зиндаед, қасрхое бино мекунед?
130Шуаро 26:130
وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ ١٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ҳар гоҳ интиқом гиред, чун бераҳмон интиқом мегиред?
131Шуаро 26:131
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас аз Худо битарсед ва аз ман итоъат кунед.
132Шуаро 26:132
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ ١٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва битарсед аз он Худое, ки он чиро, ки медонед, ба шумо ато кардааст.
133Шуаро 26:133
أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٍ وَبَنِينَ ١٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ба шумо чорпоёну фарзандон ато кардааст.
134Шуаро 26:134
وَجَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва боғҳову чашмасорон.
135Шуаро 26:135
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ ١٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман аз азоби рӯзе бузург бар шумо бимнокам».
136Шуаро 26:136
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ١٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Барюй мо яксон аст, ки моро панд диҳӣ ё панд надиҳӣ.
137Шуаро 26:137
إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Инҳо ҷуз ҳамон дурӯғу найранги пешиниён нест.
138Шуаро 26:138
وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ١٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва мо азоб нахоҳем шуд».
139Шуаро 26:139
فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас дурӯғаш бароварданд ва Мо ононро ҳалок кардем. Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд!
140Шуаро 26:140
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
141Шуаро 26:141
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٤١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Қавми Самуд паёмбаронро дурӯғ бароварданд,
142Шуаро 26:142
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٤٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ ки бародарашон Солеҳ гуфт: «Оё наметарсед?
143Шуаро 26:143
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٤٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
144Шуаро 26:144
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٤٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
145Шуаро 26:145
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٤٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!
146Шуаро 26:146
أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ١٤٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё пиндоред, ки шуморо дар ин неъматҳо эмин раҳо мекунанд?
147Шуаро 26:147
فِي جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٤٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар боғҳову чашмасорҳо?
148Шуаро 26:148
وَزُرُوعٍ وَنَخۡلٍ طَلۡعُهَا هَضِيمٌ ١٤٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва киштзорҳову наҳлҳо (хурмозорҳо) бо он шукуфаҳои нарму латиф?
149Шуаро 26:149
وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا فَٰرِهِينَ ١٤٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва шодмон дар кӯҳҳо хонаҳое метарошед?
150Шуаро 26:150
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٥٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
151Шуаро 26:151
وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ١٥١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва фармони ин исрофкоронро қабул накунед.
152Шуаро 26:152
ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ ١٥٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Инҳо, ки дар замин фасод мекунанд ва ислоҳ намекунанд».
153Шуаро 26:153
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ١٥٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Ғайри ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.
154Шуаро 26:154
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٥٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ту низ башаре монанди мо ҳастӣ. Агар рост мегӯӣ, нишонае биёвар».
155Шуаро 26:155
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرۡبٌ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٍ مَّعۡلُومٍ ١٥٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ин модашутури ман аст. Як рӯз об хӯрдан ҳаққи ӯ бошад ва як рӯз ҳаққи шумо.
156Шуаро 26:156
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٍ ١٥٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба он осебе нарасонед, ки азоби рӯзе бузург шуморо фурӯ мегирад».
157Шуаро 26:157
فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ ١٥٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онро куштанд ва пушаймон шуданд.
158Шуаро 26:158
فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٥٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас азоб онҳоро фурӯ гирифт., Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
159Шуаро 26:159
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٥٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
160Шуаро 26:160
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٦٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Қавми Лут паёмбаронро дурӯғ бароварданд.
161Шуаро 26:161
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٦١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ, ки бародарашон Лут гуфт: «Оё наметарсед?
162Шуаро 26:162
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٦٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мам барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
163Шуаро 26:163
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٦٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
164Шуаро 26:164
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯхдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!
165Шуаро 26:165
أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Чаро аз миёни мардуми ҷаҳон бо мардон меомезед?
166Шуаро 26:166
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ ١٦٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ҳамсаронеро, ки Парвардигоратон бароятон офаридааст, тарк мегӯед? На, шумо мардуме таҷовузкор ҳастед!»
167Шуаро 26:167
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ ١٦٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Эй Лут, агар бас накунӣ, аз шаҳр берунат мекунем».
168Шуаро 26:168
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ ١٦٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Ман бо кори шумо душманам.
169Шуаро 26:169
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ ١٦٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Эй Парвардигори ман, маро ва касонамро аз оқибати амале, ки мекунанд, наҷот бахш!»
170Шуаро 26:170
فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ١٧٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем,
171Шуаро 26:171
إِلَّا عَجُوزًا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ١٧١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ғайри пиразане, ки хост бимонад.
172Шуаро 26:172
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ١٧٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Сипас дигаронро ҳалок кардем,
173Шуаро 26:173
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرًاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ ١٧٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
бар онҳо бороне боронидем ва чӣ бад буд борони таҳдидшудагон!
174Шуаро 26:174
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٧٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
175Шуаро 26:175
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٧٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
176Шуаро 26:176
كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٧٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мардуми Айка паёмбаронро дурӯғ бароварданд.
177Шуаро 26:177
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٧٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ ки Шуъайб ба онҳо гуфт: «Оё аз Худо наметарсед?
178Шуаро 26:178
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٧٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
179Шуаро 26:179
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٧٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
180Шуаро 26:180
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٨٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.
181Шуаро 26:181
۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ ١٨١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Паймонаро (зарфи ченкуниро) тамом бипардозед ва камфурӯшӣ макунед.
182Шуаро 26:182
وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ ١٨٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бо тарозуи дуруст вазн кунед.
183Шуаро 26:183
وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ ١٨٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба мардум кам мадиҳед ва бебокона дар замин фасод макунед.
184Шуаро 26:184
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٨٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз он кас, ки шумо ва офаридагони пеш аз шуморо офаридааст, битарсед».
185Шуаро 26:185
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ١٨٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Ғайри ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.
186Шуаро 26:186
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ ١٨٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ту низ инсоне монанди мо ҳастӣ ва мепиндорем, ки дурӯғ мегӯӣ.
187Шуаро 26:187
فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٨٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар рост мегӯӣ, порае аз осмонро бар сари мо андоз».
188Шуаро 26:188
قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ ١٨٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Парвардигори ман ба коро, ки мекунед, донотар аст».
189Шуаро 26:189
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ ١٨٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас дурӯғаш бароварданд ва дар он рӯзи абрӣ азоб ононро фурӯ гирифг. Ва он азоби рӯзе бузург буд!
190Шуаро 26:190
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةًۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٩٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
191Шуаро 26:191
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٩١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст.
192Шуаро 26:192
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٩٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ин китоб нозилшуда аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.
193Шуаро 26:193
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ ١٩٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онро рӯҳуламин нозил кардааст
194Шуаро 26:194
عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ ١٩٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
бар дили ту, то аз бимдиҳандагон бошӣ,
195Шуаро 26:195
بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ ١٩٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ба забони арабии равшан.
196Шуаро 26:196
وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٩٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он дар навиштаҳои пешиниён низ ҳаст.
197Шуаро 26:197
أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ١٩٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё ин нишона бар онҳо басанда нест, ки уламои банӣ-Исроил аз он огоҳанд?
198Шуаро 26:198
وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ ١٩٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Агар онро бар яке аз аҷамон (ғайри арабҳо) нозил карда будем
199Шуаро 26:199
فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ ١٩٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва барояшон онро мехонд, ба он имон намеоварданд,
200Шуаро 26:200
كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٢٠٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба ин тарз Қуръонро дар дилҳои гунаҳкорон роҳ додем.
201Шуаро 26:201
لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٢٠١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ба он имон намеоваранд то азоби дардоварро бубинанд.
202Шуаро 26:202
فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةً وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ٢٠٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва он азоб ногаҳон ва бехабар бар онон фурӯд меояд.
203Шуаро 26:203
فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ ٢٠٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мегӯянд: «Оё моро мӯҳлате хоҳанд дод?»
204Шуаро 26:204
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ ٢٠٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё ба азоби мо мешитобанд?
205Шуаро 26:205
أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ ٢٠٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дидӣ, ки ҳарчанд солҳо баҳрамандашон сохтем,
206Шуаро 26:206
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ ٢٠٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
боз ҳам азобе, ки ба онҳо ваъда шуда буд, бар сарашон омад.
207Шуаро 26:207
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ ٢٠٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он баҳрамандиҳо ба ҳолашон нафъ накард?
208Шуаро 26:208
وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ٢٠٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мо ҳеҷ деҳаеро ҳалок накардем, ҷуз он, ки барояшон бимдиҳандагоне буданд,
209Шуаро 26:209
ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٢٠٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
то пандашон диҳанд. Зеро мо ситамкор нестем.
210Шуаро 26:210
وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ин Қуръонро шайтонҳо нозил накардаанд.
211Шуаро 26:211
وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ ٢١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онон на лоиқи ин коранд ва на тавони он доранд.
212Шуаро 26:212
إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ ٢١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Шайтонҳоро аз шунидани ваҳй дур доштаанд.
213Шуаро 26:213
فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ ٢١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас бо Худои якто худои дигареро махон, то мабод дар шумори азобшавандагон дароӣ.
214Шуаро 26:214
وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ ٢١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Хешовандони наздикатро битарсон.
215Шуаро 26:215
وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٢١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар баробари ҳар як аз мӯъминон, ки ба ту пайравӣ мекунад, хоксору нарм бош!
216Шуаро 26:216
فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٌ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ٢١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва агар бар ту нофармони карданд, бигӯ: «Ман аз корҳои шумо безорам!»
217Шуаро 26:217
وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ٢١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бар Худои пирӯзманду меҳрубон таваккал кун.
218Шуаро 26:218
ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ٢١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он, ки туро мебинад, он гоҳ, ки бармехезӣ
219Шуаро 26:219
وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ ٢١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва намоз хонданатро бо дигар намозгузорон мебинад.
220Шуаро 26:220
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ٢٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Албатта Ӯст шунавои доно!
221Шуаро 26:221
هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё шуморо огоҳ кунам, ки шайтонҳо ба назди киҳо меоянд?
222Шуаро 26:222
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ٢٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бар ҳар дурӯғгӯи гунаҳкор меоянд.
223Шуаро 26:223
يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ ٢٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гӯш медиҳанд ва бештаринашон дурӯғгӯёнанд.
224Шуаро 26:224
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ ٢٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва гумроҳон аз паи шоирон мераванд.
225Шуаро 26:225
أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ٢٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё надидаӣ, ки шоирон дар ҳар водие саргаштаанд?
226Шуаро 26:226
وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ ٢٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва чизҳо мегӯянд, ки худ амал намекунанд?
227Шуаро 26:227
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ٢٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ғайри онҳо, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ва Худоро фаровон ёд карданд ва чун мавриди ситам воқеъ шуданд, интиқом гирифтанд. Ва ситамкорон ба зуди хоҳанд донист, ки ба чӣ маконе бозмегарданд.