قرآن فارسیquranfa.com
سُورَةُ الطور

Сураи Тур

Сураи 52Маккӣ49 оятСаҳифаи 523
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Тур 52:1

وَٱلطُّورِ ١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Қасам ба кӯҳи Тур

2Тур 52:2

وَكِتَٰبٍ مَّسۡطُورٍ ٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва қасам ба китоби навишташуда,

3Тур 52:3

فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ ٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

дар сафҳае кушода (Қуръон)

4Тур 52:4

وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва қасам ба байтулмаъмур

5Тур 52:5

وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва қасам ба ин, сақфи барафрошта (осмон)

6Тур 52:6

وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва қасам ба дарёи моломол, (пур)

7Тур 52:7

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌ ٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ки азоби Парвардигорат воқеъ шуданист.

8Тур 52:8

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍ ٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва онро дафъкунандае нест.

9Тур 52:9

يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرًا ٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Рӯзе, ки осмон сахт бичархад

10Тур 52:10

وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرًا ١٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ва кӯҳҳо ба шитоб равон шаванд,

11Тур 52:11

فَوَيۡلٌ يَوۡمَئِذٍ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

пас дар он рӯз вой бар дурӯғбарорандагон,

12Тур 52:12

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضٍ يَلۡعَبُونَ ١٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

онон, ки саргарми кордон ботили худанд!

13Тур 52:13

يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ١٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Рӯзе, ки онҳоро ба қаҳр ба ҷониби ҷаҳаннам кашанд.

14Тур 52:14

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ١٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ин аст он оташе, ки дурӯғаш мешумурдед.

15Тур 52:15

أَفَسِحۡرٌ هَٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ ١٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё ин ҷодуст ё шумо намебинед?

16Тур 52:16

ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ١٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ба оташ дароед. Хоҳ бар он сабр кунед ё сабр накунад, фарқе накунад. Шуморо дар баробари корҳое, ки мекардаед, ҷазо медиҳанд.

17Тур 52:17

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٍ وَنَعِيمٍ ١٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Парҳезгорон дар биҳиштҳо ва неъматанд.

18Тур 52:18

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ١٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Аз он чӣ Парвардигорашон ба онҳо додааст, шодмонанд ва Худо онҳоро аз азоби ҷаҳаннам нигаҳ доштааст.

19Тур 52:19

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ١٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ба музди корҳое, ки кардаед, бихӯреду биёшомед. Гувороятон бод.

20Тур 52:20

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَّصۡفُوفَةٍۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ٢٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Бар он тахтҳои канори ҳам чида такя мезананд. Ҳуриёнро ҳамсарашон мегардонем.

21Тур 52:21

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءٍۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ ٢١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Касоне, ки худ имон оварданд ва фарзандонашон дар имон пайравияшон карданд. Фарзандонашонро бо онҳо якҷоя мекунем ва аз музди амалашон ҳеҷ кам намекунем, ки дар касе дар гарави кори худ аст.

22Тур 52:22

وَأَمۡدَدۡنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍ وَلَحۡمٍ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ٢٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва пайваста аз ҳар гуна, ки бихоҳанд, меваву гӯшт атояшон мекунем.

23Тур 52:23

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأۡسًا لَّا لَغۡوٌ فِيهَا وَلَا تَأۡثِيمٌ ٢٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Дар он ҷо ҷоми май диҳанд ва ҷоми май ситонанд, ки дар он на сухани беҳуда бошад ва на гуноҳ кардан.

24Тур 52:24

۞ وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانٌ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤٌ مَّكۡنُونٌ ٢٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ғуломонашон чун марвориди пинҳон дар садаф ба гирдашон мечарханд.

25Тур 52:25

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ ٢٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пурсишкунон рӯй ба якдигар мекунанд.

26Тур 52:26

قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبۡلُ فِيٓ أَهۡلِنَا مُشۡفِقِينَ ٢٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мегӯянд: «Пеш аз ин дар миёни касонамон танҳо мо аз Худо метарсидем.

27Тур 52:27

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ٢٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас Худо бар мо миннат ниҳод ва моро аз азоби самум нигаҳ дошт.

28Тур 52:28

إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلُ نَدۡعُوهُۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ٢٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Мо пеш аз ин Ӯро (бо дуъову илтиҷо) мехондем, ки Ӯ эҳсонкунандаву меҳрубон аст!»

29Тур 52:29

فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجۡنُونٍ ٢٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пандашон деҳ, ки ту ба баракати неъмати Парвардигорат на коҳин (ҷодугар) ҳастиву на маҷнун.

30Тур 52:30

أَمۡ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيۡبَ ٱلۡمَنُونِ ٣٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё мегӯянд: «Шоиресту мо барои вай мунтазири ҳаводиси рӯзгорем». (ки шояд бимирад).

31Тур 52:31

قُلۡ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُتَرَبِّصِينَ ٣١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Бигӯ: «Шумо мунтазир бимонед, ки ман низ бо шумо интизор мекашам».

32Тур 52:32

أَمۡ تَأۡمُرُهُمۡ أَحۡلَٰمُهُم بِهَٰذَآۚ أَمۡ هُمۡ قَوۡمٌ طَاغُونَ ٣٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё ононро рӯъёҳояшон (хобҳояшон) ба ин пиндорҳо кашонида ё худ, мардуме саркаш ҳастанд.

33Тур 52:33

أَمۡ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥۚ بَل لَّا يُؤۡمِنُونَ ٣٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё мегӯянд: «Қуръонро худ сохтааст!» На, онҳо имон намеоваранд!

34Тур 52:34

فَلۡيَأۡتُواْ بِحَدِيثٍ مِّثۡلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ٣٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Агар рост мегӯянд, сухане монанди он биёваранд.

35Тур 52:35

أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ٣٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Оё бе ҳеҷ холиқе офарида шуданд, ё худ холиқи худанд?

36Тур 52:36

أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ٣٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё осмонҳову заминро ҳал кардаанд? На, ба яқин нарасидаанд.

37Тур 52:37

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمۡ هُمُ ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ ٣٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё хазинаҳои Парвардигорат назди онҳост? Ё бар чизе тасаллут ёфтаанд? (ҳукумат ёфтаанд).

38Тур 52:38

أَمۡ لَهُمۡ سُلَّمٌ يَسۡتَمِعُونَ فِيهِۖ فَلۡيَأۡتِ مُسۡتَمِعُهُم بِسُلۡطَٰنٍ مُّبِينٍ ٣٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё нардбоне доранд, ки аз он боло мераванд ва гӯш меандозанд? Пас он касе, ки гӯш андохта бошад, ҳуҷҷате ошкор биёварад.

39Тур 52:39

أَمۡ لَهُ ٱلۡبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلۡبَنُونَ ٣٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё худовандро духтарон асту шуморо писарон.

40Тур 52:40

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرًا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٍ مُّثۡقَلُونَ ٤٠

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё аз онҳо музде металабӣ ва пардохти музд бар онҳо душвор аст?

41Тур 52:41

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ٤١

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё илми ғайб медонанду менависанд?

42Тур 52:42

أَمۡ يُرِيدُونَ كَيۡدًاۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلۡمَكِيدُونَ ٤٢

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ё мехоҳанд ҳилае кунанд? Аммо кофирон худ ба ҳила гирифторанд.

43Тур 52:43

أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ٤٣

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

ё онҳоро худоест ғайри Худои якто? Пок аст Худои якто аз ҳар чӣ шарикаш месозанд.

44Тур 52:44

وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًا يَقُولُواْ سَحَابٌ مَّرۡكُومٌ ٤٤

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Агар бингаранд, ки қитъае аз осмон фурӯ меафтад, мегӯянд: «Абрест мутароким (қабат-қабат ҷамъшуда)».

45Тур 52:45

فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ ٤٥

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Пас онҳоро вогузор, то рӯзеро, ки дар оя ба ҳалокат мерасанд, бингаранд,

46Тур 52:46

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـًٔا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ٤٦

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

рӯзе, ки макрашон ҳеҷ ба ҳолашон фоидае накунад ва кас ба ёрияшон барнахезад.

47Тур 52:47

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٤٧

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Барои касоне, ки зулм мекунанд, боз ҳам азобест ғайри ин азоб, вале бештаринашон намедонанд.

48Тур 52:48

وَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعۡيُنِنَاۖ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ٤٨

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Дар баробари фармони Парвардигорат босабр бош, ки ту таҳти назари Моӣ! Ва ҳангоме ки бархостӣ, ба ситоиши Парвардигорат тасбеҳ гӯй!

49Тур 52:49

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَإِدۡبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ٤٩

ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ

Ва тасбҳ гӯй дар қисме аз шаб ва ба ҳангоми нопадид шудани ситорагон,

Намоиш

Хондан