1Зориёт 51:1
وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوًا ١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Савганд ба бодҳое, ки хок пароканда мекунанд,
سُورَةُ الذاريات
Сураи Зориёт
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
2Зориёт 51:2
فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرًا ٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
савганд, ба абрҳои гаронбор,
3Зориёт 51:3
فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرًا ٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
савганд ба киштиҳое, ки ба осонӣ равонанд
4Зориёт 51:4
فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا ٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва савганд ба фариштагоне, ки тақсимкунандаи корҳоянд,
5Зориёт 51:5
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки он чӣ шуморо ваъда медиҳанд, рост аст
6Зориёт 51:6
وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌ ٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва рӯзи ҷазо омаданист.
7Зориёт 51:7
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ ٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва савганд ба осмон, ки ба ситорагон ороста аст,
8Зориёт 51:8
إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٍ مُّخۡتَلِفٍ ٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки шумо (дар хусуси пайғамбар) сухани гуногун мегӯед!
9Зориёт 51:9
يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ ٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз ҳақ бозгардонида шавад, он ки бозгардониданашро хостаанд.
10Зориёт 51:10
قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ ١٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Марг бод бар он дурӯғгӯён,
11Зориёт 51:11
ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٍ سَاهُونَ ١١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
онон ки ба ғафлат дар ҷаҳл фурӯ рафтаанд.
12Зориёт 51:12
يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ ١٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Мепурсанд: «Рӯзи ҷазо кай хоҳад буд?»
13Зориёт 51:13
يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ ١٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Рӯзест, ки бар оташ азобашон мекунанд.
14Зориёт 51:14
ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ١٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
«Азоби худро бичашед! Ин аст он чизе, ки ба шитоб металабидед!»
15Зориёт 51:15
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٍ وَعُيُونٍ ١٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Парҳезгорон дар боғҳову канори чашмасорон бошанд,
16Зориёт 51:16
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ١٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он чиро Худо ба онҳо додааст, гирифтаанд. Зеро пеш аз он некӯкор буданд,
17Зориёт 51:17
كَانُواْ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ١٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
андаке аз шабро мехобиданд
18Зориёт 51:18
وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ١٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва ба ҳангоми саҳар истиғфор (тавба) мекарданд
19Зориёт 51:19
وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ١٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва дар молҳояшон барои пурсандаву маҳрум хаққе буд.
20Зориёт 51:20
وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٌ لِّلۡمُوقِنِينَ ٢٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва дар замин барои ахли яқин ибратҳоест
21Зориёт 51:21
وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ ٢١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ва низ дар вуҷуди худатон. Оё намебинед?
22Зориёт 51:22
وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ ٢٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ризқи шумо ва ҳар чӣ ба шумо ваъда шуда, дар осмон аст.
23Зориёт 51:23
فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ ٢٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас савганд ба Парвардигори осмонаҳову замин, ки ин сухан ончунон ки сухан мегӯянд, ҳақ ва рост аст.
24Зориёт 51:24
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ ٢٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё достони меҳмонони гиромии Иброҳим ба ту расидааст?
25Зориёт 51:25
إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمًاۖ قَالَ سَلَٰمٌ قَوۡمٌ مُّنكَرُونَ ٢٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Он гоҳ ки назди ӯ омаданду гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом! Шумо мардуми ношинохтаед!»
26Зориёт 51:26
فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٍ سَمِينٍ ٢٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Дар ниҳон ва шитобон назди касони худ рафт ва гӯсолаи фарбеҳе овард.
27Зориёт 51:27
فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ٢٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Таъомро ба наздашон гузошту гуфт: «Чаро намехӯред?»
28Зориёт 51:28
فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةًۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ ٢٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва аз онҳо бимнок шуд. Гуфтанд: «Матарс!» Ва ӯро ба фарзанде доно хушхабар доданд.
29Зориёт 51:29
فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ٢٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва занаш фарёдзанон омад ва бар рӯй заду гуфт: Ман пиразане нозоям».
30Зориёт 51:30
قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ ٣٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Парвардигори ту инчунин гуфтааст. Ва ӯ ҳакиму доност!»
31Зориёт 51:31
۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٣١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфт: «Эй расулон, ба чӣ кор омадаед?»
32Зориёт 51:32
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٍ مُّجۡرِمِينَ ٣٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Гуфтанд: «Моро бар мардуме табаҳкор фиристодаанд,
33Зориёт 51:33
لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ٣٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
то тиккаҳои сангҳои гили бар сарашон биборем,
34Зориёт 51:34
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ ٣٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
ки бар он сангҳо аз ҷониби Парвардигорат барои аз ҳад, гузаштаҳо нишон гузоштаанд».
35Зориёт 51:35
فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٣٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас ҳамаи касонеро, ки имон оварда буданд, берун бурдем.
36Зориёт 51:36
فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٍ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ٣٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва дар он шаҳр ғайри як хона ва фармонбардорон наёфтем.
37Зориёт 51:37
وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٣٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва дар он сарзамин барои касоне, ки аз азоби дардовар метарсанд, нишоне боқӣ гузоштем.
38Зориёт 51:38
وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٍ مُّبِينٍ ٣٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва ибратест дар Мӯсо, он гоҳ ки ӯро бо ҳуҷҷате ошкор назди Фиръавн фиристодем.
39Зориёт 51:39
فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ٣٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва Ӯ бо ҳамаи қуввааш рӯй гардонду гуфт: «Ҷодугарест ё девонае!»
40Зориёт 51:40
فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ٤٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ӯ ва лашкарҳояшро гирифтем ва ба дарё партофтем. Ва ӯ муставҷиби (сазовори) маломат буд.
41Зориёт 51:41
وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ ٤١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва низ ибратест дар қавми Од, он гоҳ, ки боди ақимро бар онҳо фиристодем.
42Зориёт 51:42
مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ ٤٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Бар ҳар чизе вазид, фақат устухоне пӯсидааш бар ҷой гузошт.
43Зориёт 51:43
وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٍ ٤٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва низ ибратест дар қавми Самуд, он гоҳ ки ба онҳо гуфта шуд: «То замоне чанд бархурдор шавед».
44Зориёт 51:44
فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ ٤٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Онон аз фармони Парвардигорашон сар боззаданд ва ҳамчунон ки менигаристанд, раъди тунде фурӯ гирифташон.
45Зориёт 51:45
فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ ٤٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Истодан натавонистанд ва тавони интиқом надоштанд.
46Зориёт 51:46
وَقَوۡمَ نُوحٍ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمًا فَٰسِقِينَ ٤٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва аз пеш қавми Нӯҳро ҳалок кардем, ки қавме нофармон буданд.
47Зориёт 51:47
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ٤٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва осмонро ба қувват барафроштем ва ҳаққо, ки Мо тавоноем.
48Зориёт 51:48
وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ٤٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва заминро густурдем ва чӣ некӯ густарандагонем!
49Зориёт 51:49
وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ٤٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва аз ҳар чиз ҷуфте биёфаридаем, шояд, ки ибрат гиред.
50Зориёт 51:50
فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٥٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас ба сӯи Худованд бигрезед. Ман шуморо аз ҷониби Ӯ бимдиҳандае ошкорам.
51Зориёт 51:51
وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ٥١
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ва бо Худои якто худои дигароро мапарастед. Ман шуморо аз ҷониби Ӯ бимдиҳандае ошкорам.
52Зориёт 51:52
كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ٥٢
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҳамчунин бар онҳое, ки аз ин пеш буданд, ҳар паёмбаре, ки фиристода шуд, гуфтанд: «Ҷодугарест ё девонаест!»
53Зориёт 51:53
أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٌ طَاغُونَ ٥٣
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Оё ба ин кор якдигарро васият карда буданд? На, худ мардуме тоғӣ (саркаш) буданд.
54Зориёт 51:54
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ ٥٤
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Пас аз онҳо рӯйгардон шав. Кас туро маломат нахоҳад кард.
55Зориёт 51:55
وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٥٥
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Андарз (панд) бидеҳ, ки андарз мӯъминонро манфиат дорад.
56Зориёт 51:56
وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ ٥٦
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ҷинну инсро фақат ва фақат барои парастиши Худ офаридаам.
57Зориёт 51:57
مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ ٥٧
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Аз онҳо ризқе намехоҳам ва намехоҳам, ки маро итъом кунанд (хӯронанд).
58Зориёт 51:58
إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ ٥٨
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Худост рӯзидиҳанда. Ва Ӯст соҳиби қуввате сахт устувор!
59Зориёт 51:59
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبًا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ ٥٩
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Ин ситамкоронро аз азоб баҳраест монанди баҳрае, ки ёронашон доштанд. Пас ба шитоб чизе (азоб) аз Ман нахоҳанд!
60Зориёт 51:60
فَوَيۡلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ٦٠
ТоҷикӣАбдулмуҳаммад Оятӣ
Вой бар кофирон, аз он рӯз, ки онҳоро ваъда додаанд!