ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ١
(ئه‌ی محمد صلی الله علیه وسلم) بخوێنه به‌ناوی ئه‌و په‌روه‌ردگاره‌ته‌وه که هه‌موو شتێکی دروست کردووه.
(Muhemmed!) tu bi navê Xuda yê teyê, ku tu afirandîyî bi xûne
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ٢
ئاده‌میزادی له چه‌ند خانه‌یه‌کی هه‌ڵواسراو (له‌ناو منداڵداندا) دروست کردووه.
Ewî meriv ji zûryan afirandîye
ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ٣
بخوێنه، له‌کاتێکدا هه‌ر په‌روه‌ردگاری تۆ به‌خشنده‌یه.
Tu bi xûne! Û Xuda yê te pir rûmetdare
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ٤
ئه‌و زاته‌یه که به‌هۆی قه‌ڵه‌مه‌وه زانستی و زانیاری فێر کردووه.
Ewî (bi merivan nivîsandina) bi gilîgo û nivîsdarokî daye hînkirinê
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ٥
ئاده‌میزادی فێری ئه‌و شتانه کردووه که نه‌یزانیوون.
Tişta, ku merivan nizanbûye ewî bi wan daye hînkirinê
كـَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ٦
نه‌خێر (له‌گه‌ڵ ئه‌و هه‌موو چاکه‌و ڕێزه‌دا که خوا به‌خشیویه‌تی به ئینسان) به‌ڕاستی خه‌ڵکی سه‌رکه‌شی ده‌که‌ن، یاخی ده‌بن، سته‌م ده‌که‌ن.
Na! (di hemberê van qencîyan da) bi rastî meriv ji avarû derketîye
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ٧
له‌به‌ر ئه‌وه‌ی هه‌ر ئاده‌میزاد هه‌ستی کرد ده‌وڵه‌مه‌ندو بێ نیازه (له‌ڕووی ئابووری، یان ته‌ندروستی، یان زانستی... هتد)یه‌وه.
Ji ber, ku ewa (meriva) xwe ne hewce dîtîye
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ٨
(ئه‌وه فه‌رامۆش ده‌کات که): بێگومان سه‌ره‌نجام گه‌ڕانه‌وه هه‌ر بۆ لای په‌روه‌ردگارته‌و (له‌سه‌ر که‌ش و یاخیه‌کان ده‌پرسێته‌وه).
Bi rastî para zıvirandin hey li bal Xuda yê te dane (wê hijmara kirinê wan bibîne)
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ٩
باشه، پێم بڵێ ئایا ئه‌و که‌سه‌ی که فه‌رمان ده‌دات و ڕێگری ده‌کات؟!...
Qey tu ewê, ku paradanê dike nabînî
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ١٠
له به‌نده‌یه‌کی خوا کاتێك نوێژ ده‌کات!!...
Gava bendek nimej dike (ewî dide para da na hêle nimej bike)
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ١١
ئه‌ی ئه‌گه‌ر ئه‌و که‌سه‌ی قه‌ده‌غه‌ی لێده‌کرێت له‌سه‌ر ڕێبازی هیدایه‌ت و چاکه بێت!!
Tu dibînî; heke;ewa (bendê nimêj; dike) li ser rêya rast be
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ١٢
یان فه‌رمان به خواناسی بکات!!...
Yan jî ewa (benda) fermana bi Xuda parizî bike
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ١٣
ئه‌ی ئه‌گه‌ر (کابرای خوانه‌ناس) به‌رنامه‌ی خوا به‌درۆ بزانێت و پشتی تێ بکات.
Tu di binî; heke ewa (bendê paradanê dike) pişta xwe bide (van şîretan û) bide derewdêrandine? (wê gavê ewê bizane ka wê çi bê serê wî)
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ١٤
ئایا نه‌یزانیووه که خوا ده‌یبینێت و ئاگای (له گوفتارو کرداریه‌تی)؟!
Maqey ewa nizane, ku bi rastî Yezdan bi hemû kirinê wî (dizane û) dibîne
كـَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ١٥
نه‌خێر.. سوێند به‌خوا ئه‌گه‌ر کۆڵ نه‌دات و کۆتایی (به دوژمنکاری نه‌هێنێت)، ئێمه پێشه سه‌ری ده‌گرین (بۆ دۆزه‌خ کێشی ده‌که‌ین).
Na! heke ewa (ji wan kirinê xwe poşman nebe) parada nefitile, bi rastî emê bi tûncika wî bigirin (ewî li bal dojê da) bi kişînin
نَاصِيَةٍ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ١٦
ئه‌و پێشه سه‌ره درۆزنه تاوانکاره (پێشه سه‌ر: جێگه‌ی بیر کردنه‌وه‌و تێفکرانه).
Bi tûndcika wî virekê gunehkar (bigirin)
فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ١٧
ئینجا وازی لێبهێنه، با هاوه‌ڵ و هاوبیرو باوه‌ڕانی بانگ بکات و (کۆیان بکاته‌وه بۆ دژایه‌تی ئیمانداران).
Îdî bi ra ewa (here) gazî hemnişînê xwe bike
سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ١٨
ئێمه‌ش فریشته‌کانی کاربه‌ده‌ستی دۆزه‌خی بۆ بانگ ده‌که‌ین (تا تۆڵه‌ی لێ بسێنن و له دۆزه‌خ توندی بکه‌ن).
Emê jî gazî feriştene xwene (parisvznê dojê bi navê) zabanî bikin
كـَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ١٩
نه‌خێر به‌گوێی ئه‌و جۆره که‌سانه مه‌که، تۆ هه‌ر سه‌رگه‌رمی نوێژو سوژده ببه‌و به به‌ندایه‌تی خۆت له په‌روه‌ردگارت نزیك بکه‌ره‌وه.
Na! (Muhemmed!) qe tu bi gotina wî (gunahkarî) neke ü tu (ji bona Xuda yê xwe ra) kunde bihere û nezîkê wî (Xuda yê xwe be)