سوره علق

بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد.

آدمى را از لخته‌خونى بيافريد.

بخوان، و پروردگار تو ارجمندترين است.

خدايى كه به وسيله قلم آموزش داد،

به آدمى آنچه را كه نمى‌دانست بياموخت.

حقا كه آدمى نافرمانى مى‌كند،

هرگاه كه خويشتن را بى‌نياز بيند.

هر آينه بازگشت به سوى پروردگار توست.

آيا ديدى آن كس را كه منع مى‌كند

بنده‌اى را كه نماز مى‌خواند؟

چه مى‌بينى اگر آن مرد بر طريق هدايت باشد؟

يا به پرهيزگارى فرمان دهد؟

چه مى‌بينى اگر تكذيب كند و رويگردان شود؟

آيا ندانسته است كه خدا مى‌بيند؟

حقا، كه اگر بازنايستد موى پيش سرش را مى‌گيريم و مى‌كشيم.

موى پيش سر دروغگوى خطاكار را.

پس همدمان خود را بخواند.

ما نيز كارگزاران دوزخ را فرا مى‌خوانيم.

نه، هرگز، از او پيروى مكن و سجده كن و به خدا نزديك شو.