ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۱۸
ترجمه (آیتی)
آن كه مال خويش مى‌بخشايد و پاكى مى‌جويد.
تفسیر نور (خرمدل)
آن کسی که دارائی خود را (در راه خدا خرج می‌کند و) می‌دهد تا خویشتن را (به وسیله‌ی این کار، از کثافت بخل) پاکیزه بدارد. [[«یَتَزَکَّی»: خود را پاک می‌دارد و پاکیزه می‌کند. حال یا بدل از فاعل است.]]
تفسیر مختصر
کسی‌که مالش را در راه‌های نیک انفاق می‌کند تا از گناهان پاکیزه شود.