وَظِلٍّ مَّمۡدُودٍ ۳۰
ترجمه (آیتی)
و سايهاى دايم،
تفسیر نور (خرمدل)
و در میان سایههای فراوان و گسترده و کشیده (خوش و آسودهاند). [[«ظِلٍّ»: سایه فراخ. «مَمْدُودٍ»: کشیده و گسترده. غرض این است که بهشتیان دائماً در سایههای مطبوع و روحافزای دائم و همیشگی بسر میبرند و از رنج گرما در امانند.]]
تفسیر مختصر
و سایۀ کشیدهشده و پایداری که پایان نمییابد.