سُورَةُ الواقعة
سوره واقعه
تفسیر آیه به آیه
- ۱ چون قيامت واقع شود،
- ۲ كه در واقع‌شدنش هيچ دروغ نيست،
- ۳ گروهى را خواركننده است و گروهى را برافرازنده.
- ۴ آنگاه كه زمين به سختى بلرزد،
- ۵ و كوه‌ها به تمامى متلاشى شوند،
- ۶ و چون غبارى پراكنده گردند،
- ۷ شما سه گروه باشيد:
- ۸ يكى اهل سعادت. اهل سعادت چه حال دارند؟
- ۹ ديگر، اهل شقاوت. اهل شقاوت چه حال دارند؟
- ۱۰ سه ديگر، آنها كه سبقت جسته بودند و اينك پيش افتاده‌اند.
- ۱۱ اينان مقرّبانند،
- ۱۲ در بهشتهاى پرنعمت.
- ۱۳ گروهى از پيشينيان،
- ۱۴ و اندكى از آنها كه از پى آمده‌اند،
- ۱۵ بر تختهايى مرصّع،
- ۱۶ روبروى هم بر آنها تكيه زده‌اند.
- ۱۷ پسرانى همواره جوان گردشان مى‌چرخند،
- ۱۸ با قدحها و ابريقها و جامهايى از شرابى كه در جويها جارى است.
- ۱۹ از نوشيدنش نه سردرد گيرند و نه بيهوش شوند.
- ۲۰ و ميوه‌هايى كه خود برمى‌گزينند.
- ۲۱ و گوشت پرنده هر چه بخواهند.
- ۲۲ و حوران درشت چشم،
- ۲۳ همانند مرواريدهايى در صدف.
- ۲۴ همه به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌اند.
- ۲۵ در آنجا نه سخن لغو شنوند و نه گناه‌آلود.
- ۲۶ جز يك سخن: سلام، سلام.
- ۲۷ اما اصحاب سعادت، اصحاب سعادت چه حال دارند؟
- ۲۸ در زير درخت سدر بى‌خار،
- ۲۹ و درخت موزى كه ميوه‌اش بر يكديگر چيده‌شده،
- ۳۰ و سايه‌اى دايم،
- ۳۱ و آبى همواره جارى،
- ۳۲ و ميوه‌اى بسيار،
- ۳۳ كه نه منقطع مى‌گردد و نه كس را از آن باز دارند.
- ۳۴ و زنانى ارجمند.
- ۳۵ آن زنان را ما بيافريديم، آفريدنى.
- ۳۶ و دوشيزگان ساختيم.
- ۳۷ معشوق همسران خويشند،
- ۳۸ براى اصحاب سعادت.
- ۳۹ گروهى از پيشينيان،
- ۴۰ و گروهى كه از پى آمده‌اند.
- ۴۱ اما اصحاب شقاوت، اصحاب شقاوت چه حال دارند؟
- ۴۲ در باد سموم و آب جوشانند.
- ۴۳ در سايه‌اى از دود سياه،
- ۴۴ نه سرد و نه خوش،
- ۴۵ اينان پيش از اين در ناز و نعمت بودند.
- ۴۶ و بر گناهان بزرگ اصرار مى‌ورزيدند.
- ۴۷ و مى‌گفتند: آيا زمانى كه ما مُرديم و خاك و استخوان شديم باز هم ما را…
- ۴۸ يا نياكان ما را؟
- ۴۹ بگو: همه را، آنان كه از پيش بوده‌اند و آنها كه از پى‌شان آمده بودند،
- ۵۰ همه در وعده‌گاه آن روز معين خواهند بود.
- ۵۱ آنگاه شما اى گمراهان تكذيب‌كننده،
- ۵۲ از درختان زقّوم خواهيد خورد.
- ۵۳ و شكمهاى خود را از آن پر خواهيد كرد.
- ۵۴ و بر سر آن آب جوشان خواهيد نوشيد.
- ۵۵ چنان مى‌نوشيد كه شتر تشنه آب مى‌نوشد.
- ۵۶ اين است غذايشان در روز جزا.
- ۵۷ ما شما را آفريده‌ايم؛ پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟
- ۵۸ آيا آن منى را كه برون مى‌ريزيد ديده‌ايد؟
- ۵۹ آيا شما او را مى‌آفرينيد يا ما آفريننده‌ايم؟
- ۶۰ ما مرگ را بر شما مقدر ساختيم و ناتوان از آن نيستيم كه
- ۶۱ به جاى شما قومى همانند شما بياوريم و شما را به صورتى كه از آن بى‌خبريد…
- ۶۲ شما از آفرينش نخست آگاهيد؛ چرا به يادش نياوريد؟
- ۶۳ آيا چيزى را كه مى‌كاريد ديده‌ايد؟
- ۶۴ آيا شما مى‌رويانيدش يا ما روياننده‌ايم؟
- ۶۵ اگر مى‌خواستيم خاشاكش مى‌ساختيم تا در شگفت بمانيد.
- ۶۶ گويند: ما ثروت بر باد دادگانيم؛
- ۶۷ ما بى‌نصيب ماندگانيم.
- ۶۸ آيا آبى را كه مى‌نوشيد ديده‌ايد؟
- ۶۹ آيا شما آن را از ابر فرو مى‌فرستيد يا ما فرو فرستنده‌ايم؟
- ۷۰ اگر مى‌خواستيم آن را تلخ مى‌گردانيديم. پس چرا سپاس نمى‌گوييد؟
- ۷۱ آيا آن آتشى را كه مى‌افروزيد ديده‌ايد؟
- ۷۲ آيا درختش را شما آفريده‌ايد يا ما آفريننده‌ايم؟
- ۷۳ ما آن را هشدارى و براى مسافران رهنورد، متاعى ساختيم.
- ۷۴ به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.
- ۷۵ پس سوگند به غروبگاه ستارگان.
- ۷۶ و اين سوگندى است -اگر بدانيد- بزرگ.
- ۷۷ هر آينه، اين قرآنى است گرامى‌قدر،
- ۷۸ در كتابى مكنون.
- ۷۹ كه جز پاكان دست بر آن نزنند.
- ۸۰ نازل شده از جانب پروردگار جهانيان است.
- ۸۱ آيا اين سخن را دروغ مى‌انگاريد؟
- ۸۲ و نصيب خود را در دروغ انگاشتن آن قرار مى‌دهيد؟
- ۸۳ پس چرا آنگاه كه جان به گلوگاه رسد،
- ۸۴ و شما در اين هنگام مى‌نگريد، تكذيب نمى‌كنيد؟
- ۸۵ ما از شما به او نزديك‌تريم ولى شما نمى‌بينيد.
- ۸۶ اگر قيامت را باور نداريد،
- ۸۷ اگر راست مى‌گوييد، بازش گردانيد.
- ۸۸ اما اگر از مقربان باشد،
- ۸۹ براى اوست آسايش و روزى و بهشت پرنعمت.
- ۹۰ و اما اگر از اصحاب سعادت باشد:
- ۹۱ پس تو را از اصحاب سعادت سلام است.
- ۹۲ و اما اگر از تكذيب‌كنندگان گمراه باشد،
- ۹۳ به آب جوشان مهمانش كنند،
- ۹۴ و به دوزخش درآورند.
- ۹۵ اين سخن سخنى راست و يقين است.
- ۹۶ پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.