وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ۱
ترجمه (آیتی)
سوگند به آفتاب و روشنى‌اش به هنگام چاشت،
تفسیر نور (خرمدل)
سوگند به خورشید (که منبع نور است) و سوگند به پرتو آن (که سرچشمه‌ی حیات است)! [[«ضُحی»: پرتو. روشنائی. چاشتگاه. مراد نور خورشید در آغاز روز، یا موقع چاشتگاه آن است که اشعّه زرین خورشید، زمین را نورباران می‌کند.]]
تفسیر مختصر
الله به خورشید، و به وقت بالا رفتنش پس از طلوع از مشرق، سوگند یاد فرمود.