سُورَةُ الشمس
سوره شمس
تفسیر آیه به آیه
- ۱ سوگند به آفتاب و روشنى‌اش به هنگام چاشت،
- ۲ و سوگند به ماه چون از پى آن برآيد،
- ۳ و سوگند به روز چون گيتى را روشن كند،
- ۴ و سوگند به شب چون فرو پوشدش،
- ۵ و سوگند به آسمان و آن كه آن را بر آورده،
- ۶ و سوگند به زمين و آن كه آن را بگسترده،
- ۷ و سوگند به نفس و آن كه نيكويش بيافريده -
- ۸ سپس بديها و پرهيزگاريهايش را به او الهام كرده -
- ۹ كه: هر كه در پاكى آن كوشيد رستگار شد،
- ۱۰ و هر كه در پليدى‌اش فرو پوشيد نوميد گرديد.
- ۱۱ قوم ثمود از روى سركشى تكذيب كردند.
- ۱۲ آنگاه كه شقى ترينشان برخاست.
- ۱۳ پيامبر خدا به آنها گفت كه ماده‌شتر خدا را با آبشخورش واگذاريد.
- ۱۴ تكذيبش كردند و شتر را پى كردند. پس پروردگارشان به سبب گناهشان بر سرشان عذاب آورد…
- ۱۵ و او از سرانجام آن بيمناك نشد.