وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ۱۱
ترجمه (آیتی)
و چون آسمان از جاى خود كنده شود،
تفسیر نور (خرمدل)
و هنگامی که آسمان (همچون پوست حیوان) برکنده می‌شود. [[«کُشِطَتْ»: پوست کنده شد. یعنی: چیزی به نام آسمان در میان نماند. پرده از روی آن برگرفته شد. یعنی: پرده‌هائی که در این دنیا بر جهان ماده و عالم بالا افکنده شده است و مانع از آن است که مردم فرشتگان یا بهشت و دوزخ را ببینند کنار می‌رود، و انسانها حقائق هستی را عیان می‌بینند (نگا: شعراء / 91، نازعات / 36).]]
تفسیر مختصر
و آن‌گاه که آسمان کنده شود چنان‌که پوست گوسفند کنده می‌شود.